Sahih al-Bukhari, hedîsa 4128
Abu Musa al-Ash'ari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Musa al-Ash'ari hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ وَنَحْنُ سِتَّةُ نَفَرٍ بَيْنَنَا بَعِيرٌ نَعْتَقِبُهُ، فَنَقِبَتْ أَقْدَامُنَا وَنَقِبَتْ قَدَمَاىَ وَسَقَطَتْ أَظْفَارِي، وَكُنَّا نَلُفُّ عَلَى أَرْجُلِنَا الْخِرَقَ، فَسُمِّيَتْ غَزْوَةَ ذَاتِ الرِّقَاعِ، لِمَا كُنَّا نَعْصِبُ مِنَ الْخِرَقِ عَلَى أَرْجُلِنَا، وَحَدَّثَ أَبُو مُوسَى بِهَذَا، ثُمَّ كَرِهَ ذَاكَ، قَالَ مَا كُنْتُ أَصْنَعُ بِأَنْ أَذْكُرَهُ. كَأَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَكُونَ شَىْءٌ مِنْ عَمَلِهِ أَفْشَاهُ.
Ebû Mûsa (rz) got: Em bi Pêxember ﷺ re derketin seferekê û em şeş kes bûn û di navbera me de tenê devek hebû ku em dor bi dor siwar dibûn. Ji ber vê yekê lingên me birîndar bûn, lingên min jî birîndar bûn û neynokên min ketin. Me lingên xwe bi perçeyên qumaş dipêçan. Ji ber ku me lingên xwe bi qumaş girê didan, ev sefer wekî 'Xezweta Zat er-Riqa' hat binavkirin. Dema Ebû Mûsa ev hadîs vegot, paşê ji vê yekê poşman bû û got: 'Çima min ev tişt anî ziman!' Wisa dixuya ku wî nedixwest tiştek ji kiryarên wî yên baş eşkere bibe.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sahabeyan tengasiyan li ber xwe dan, lê Ebu Musa bi tevazûkarî hewla xwe veşart.
Navê seferekê ye; li gorî rivayetê, ew amaje bi perçeyên qumaşê dike ku sahabeyan li dora lingên birîndar girêdidan.
Şeş sahabe deveyekê bi hev re parve dikirin û di rêwîtiyê de bi dorê cihê xwe diguherandin.
Axaftin li ser hewlekê an kiryarek ibadetê, dema ku kes dixwaze kesên din pê nizanin.
Şîrovekarên klasîk ji vê çîrokê derdixin ku sahabe di dema seferên leşkerî de çiqas tengasiyan kişandine û çawa çavkaniyên kêm bi hev re parve kirine. Pişmaniya Ebu Musa girîngiya ixlasê û parastina kirinên qenc ji xwe-nîşandanê derdixe holê; lê vegotina kirineke qenc bi serê xwe qedexe nîne. Çar mezhebên fiqhê vê danasîna dîrokî wek ferman an qedexeyeke hiqûqî ya serbixwe nabînin.
- Çavkaniyên kêm bi dadperwerî parve bikin û bi kesên din re tengasiyan berdewam bikin.
- Kirinên qenc bikin da ku razîbûna Allahê bistînin, ne ji bo ku pesnê we bidin.
- Tenê ji bo sedemeke dilpak, wek hînkirinê an ragihandina dersa feydedar, li ser hewla xwe biaxivin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.