Sahih al-Bukhari, hedîsa 4140
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُرَاقَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ أَنْمَارٍ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ، مُتَوَجِّهًا قِبَلَ الْمَشْرِقِ مُتَطَوِّعًا.
Cabir ibn Ebdullah el-Ensarî (r.a.) got: Min di Gazweya Enmarê de Pêxember ﷺ dît ku li ser ajelê xwe ber bi rojhilat ve nimêja nefilê dikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema seferê leşkerî de li ser siwarê xwe nimêjên nexweşandî kir.
Nimêjên nexweşandî ne ku ne nimêjên ferz in.
Heywanek ku mirov li ser wê rêwîtiyê dike, wek deve an hespan.
Seferiyek leşkerî ya ji dema Pêxember ﷺ.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku di rêwîtiyê de nimêjên nexweşandî li ser siwar dikarin bên kirin, herçend rêwî di aliyê qibleya asayî de nebe. Rivayet behsa nimêjên nexweşandî dike; bi tenê ew delîl nîne ku nimêjên ferz di heman şertan de bên kirin.
- Di rêwîtiyê de, dema şert û merc destûrê bidin, nimêjên nexweşandî bike.
- Cûdahiyê di navbera nimêjên nexweşandî yên di rêwîtiyê de û rêgezên nimêjên ferz de bigire.
- Berî ku rê bikevî, rêgezên nimêjê di rêwîtiyê de fêr bibe da ku bizanî di şert û mercên cuda de çawa nimêj bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.