Sahih al-Bukhari, hedîsa 4442
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ وَهْوَ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلاَهُ فِي الأَرْضِ، بَيْنَ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَبَيْنَ رَجُلٍ آخَرَ. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَأَخْبَرْتُ عَبْدَ اللَّهِ بِالَّذِي قَالَتْ عَائِشَةُ، فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ هَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الآخَرُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قَالَ قُلْتُ لاَ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هُوَ عَلِيٌّ. وَكَانَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا دَخَلَ بَيْتِي وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ قَالَ " هَرِيقُوا عَلَىَّ مِنْ سَبْعِ قِرَبٍ لَمْ تُحْلَلْ أَوْكِيَتُهُنَّ لَعَلِّي أَعْهَدُ إِلَى النَّاسِ ". فَأَجْلَسْنَاهُ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ طَفِقْنَا نَصُبُّ عَلَيْهِ مِنْ تِلْكَ الْقِرَبِ، حَتَّى طَفِقَ يُشِيرُ إِلَيْنَا بِيَدِهِ أَنْ قَدْ فَعَلْتُنَّ قَالَتْ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَصَلَّى لَهُمْ وَخَطَبَهُمْ.
Seîd bin Ufeyr ji me re ragihand û got: Leys ji min re ragihand û got: Uqeyl ji min re ragihand, ji Ibn Şîhab, wî jî got: Ubeydullah bin Ebdillah bin Utbe bin Mesûd ji min re agahdar kir ku Aişe, hevjîna Pêxember ﷺ wiha gotiye:
"Dema ku nexweşiya Resûlullah ﷺ giran bû û êşa wî zêde bû, ji hevjînên xwe destûr xwest ku li mala min were tedawîkirin, wan jî destûr dan wî. Ew derket û di navbera du mêran de lingên xwe li erdê dikşandin; yek Abbas bin Ebdulmuttalib bû û yê din jî mêrekî din bû." Ubeydullah dibêje: "Min tiştê ku Aişeyê gotibû ji Ebdillah re vegot. Ebdullah bin Abbas ji min re pirsî: 'Ma tu dizanî ew mêrê din kî ye ku Aişeyê navê wî negotiye?' Min got: 'Na.' Ibn Abbas got: 'Ew Elî ye.'" Her wiha Aişe, hevjîna Pêxember ﷺ wiha vedigot: "Dema ku Resûlullah ﷺ ket mala min û nexweşiya wî giran bû, ferman da: 'Li ser min avê ji heft tûrikên avê yên ku devê wan nehatiye vekirin birijînin, da ku ez bikaribim şîretê li xelkê bikim.' Me ew di leğeneke mezin a Hefseyê, hevjîna Pêxember ﷺ de rûniştand, paşê me dest bi rijandina avê ji wan tûrikan kir, heta ku wî bi destê xwe îşaret kir û mebesta wî ew bû ku bibêje: 'We karê xwe kir.'" Aişeyê lê zêde kir: "Paşê ew derket cem xelkê, nimêj bi wan da û xutbe xwend."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ xwe hişt ku lê xwedî derkevin û dû re bi mirovan re axivî.
Rivayet nexweşiya dawî ya Pêxember ﷺ vedibêje: jinên wî razî bûn ku li mala Aîşeyê lê xwedî derkevin. Piştî ku bi ava heft meşkên çermîn xwe şûşt, derket derve, nimêj kir û bi mirovan re axivî.
Di dema nexweşiyê de alîkarî û lênêrîn wergirtin.
Qabên çermîn ên wekî çenteyê ku av tê de dihat parastin.
Qabeke fireh ku kesek dikaribû tê de rûne an xwe bişo.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku Pêxember ﷺ ji jinên xwe destûr xwest ku li mala Aîşeyê lê xwedî derkevin. Ev nîşana hişmendî û rêzgirtina mafên wan e. Rivayet herwiha nîşan dide ku kesên nêz di dema nexweşiyê de piştgiriya pratîk pêşkêş dikin û Pêxember ﷺ tevî êşa wî ya giran dîsa bi mirovan re axivî. Ibn Abbas zilamê duyem wekî Alî nasand; di vegotina Aîşeyê de navê wî nayê gotin.
- Dema hûn li ser tiştekî bi hev re li hev dikin, razîbûna hemû kesên têkildar bistînin û mafên wan biparêzin.
- Alîkariya pratîk pêşkêşî xizmê nexweş bikin, wek lênêrîn, veguhastin an şîrîkî.
- Heta ku hêza we tê, berpirsiyariyên xwe pêk bînin û bi baldarî û zelalî bi kesên din re biaxivin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.