Sahih al-Bukhari, hedîsa 4722
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} قَالَ نَزَلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُخْتَفٍ بِمَكَّةَ، كَانَ إِذَا صَلَّى بِأَصْحَابِهِ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ فَإِذَا سَمِعَهُ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ، وَمَنْ جَاءَ بِهِ، فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ} أَىْ بِقِرَاءَتِكَ، فَيَسْمَعَ الْمُشْرِكُونَ، فَيَسُبُّوا الْقُرْآنَ، {وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} عَنْ أَصْحَابِكَ فَلاَ تُسْمِعُهُمْ {وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً}.
Yeqûb kurê Îbrahîm ji me re got, Huşeym ji me re got, Ebû Bişr ji me re got, ji Seîd kurê Cubeyr, ji Îbn Ebbas - Xwedê jê razî be - der barê gotina Xwedê ya bilind {Di nimêja xwe de dengê xwe pir bilind neke û pir jî nizm neke}: Ev ayet dema ku Resûlullah ﷺ li Mekeyê xwe vedişart hat nazilkirin. Dema ku wî bi hevalên xwe re nimêj dikir, dengê xwe bi Qur'anê bilind dikir. Gava muşrîkan dibihîstin, ew êrişî Qur'anê, yê ku ew nazil kiribû û yê ku ew anîbûn dikirin. Loma Xwedê Teala ji Pêxemberê xwe ﷺ re got: {Di nimêja xwe de dengê xwe pir bilind neke}, yanî di qiraeta xwe de dengê xwe ewqas bilind neke ku muşrîk bibihîzin û êrişî Qur'anê bikin. {Û pir jî nizm neke}, yanî ji hevalên xwe re ewqas nizm neke ku nebihîzin. {Di navbera van herduyan de rêyeke navîn bigire}.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bi dengê bihîstinê dixwend, lê ne ewqas bilind ku dijberan Quranê biçewitînin.
Li gorî Ibn Abbas, ev ayet dema ku Pêxember ﷺ li Mekkeyê xwe vedişart hate nazil kirin. Dema ew bi sahabeyên xwe re nimêj dikir û bi dengê bilind dixwend, müşrikan ew dibihîst û Quranê, Allah û Resûlê Wî ﷺ bi awayekî bêhurmetî digotin. Ayet rêyekî navîn ferman dikir: ne ewqas bilind bixwîne ku ew bibihîzin û ne jî ewqas nizm ku sahabe xwendinê nebihîzin.
Ewqas bilind nexwîne ku kesên din xwendinê bibihîzin û wê ji bo armancên xirab bi kar bînin.
Ewqas nizm nexwîne ku sahabe nikaribin te bibihîzin.
Bilindahiya guncaw a dengê di navbera xwendina bilind û pispisînê de.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, dibêjin ku di vê rewşê de ayet bilindahiya hevseng a dengê ferman dikir: diviyabû sahabe xwendinê bibihîzin, lê guhdarên dijmin nedikarîn wê wekî derfeteke bêhurmetiyê bi kar bînin. Zanyar tekez dikin ku şirovekirina ayetekê divê rewşên nuzûla wê li ber çavan bigire. Ev riwayet rewşa Mekkeyê vedibêje; bi xwe rêgezeke giştî destnîşan nake ku hemû nimêj bi heman awayî bi dengê bihîstinê bên xwendin.
- Dema tu dixwînî, bilindahiya dengê hilbijêre ku alîkariya guhdarîkirina kesên li wir bike û bêyî sedem astengiyê çêneke.
- Dema baweriya xwe îfade dikî, rewşê li ber çavan bigire û ji provokasyona bêhewce dûr bikeve, eger ev armanca îbadetê biparêze.
- Dema di derbarê sepandina ayetekê de cudahî hene, şiroveyên zanyarên pêbawer bigere û balê bide kontekstê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.