Sahih al-Bukhari, hedîsa 477
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Musaddadji al‑Bukhari re vegotمُسَدَّدٌ
- 2Abu Mu'awiyaأَبُو مُعَاوِيَةَ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Abu Salihأَبِي صَالِحٍ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةُ الْجَمِيعِ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ، وَصَلاَتِهِ فِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وَأَتَى الْمَسْجِدَ، لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ، لَمْ يَخْطُ خُطْوَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً، وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَةً، حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ، وَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتْ تَحْبِسُهُ، وَتُصَلِّي ـ يَعْنِي عَلَيْهِ ـ الْمَلاَئِكَةُ مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ ".
Ebû Hureyre (r.a.) ragihand ku Pêxember ﷺ gotiye:
"Nimêja bi cemaetê li gorî nimêja ku mirov bi tenê li mala xwe an li sûka xwe dike, bîst û pênc derece bilindtir e. Ji ber ku yek ji we dema ku destnimêjê digire û wê baş dike, paşê tenê bi niyeta nimêjê ber bi mizgeftê ve diçe, her gavekê ku davêje, Allah wî bi wê gavê dereceyekê bilind dike û gunehkî jê dibore, heta ku ew bikeve mizgeftê. Dema ku ew dikeve mizgeftê, heya ku li benda nimêjê be, ew di nav nimêjê de tê hesibandin. Melek jî heya ku ew di cihê xwe yê nimêjê de rûniştî be û tiştekî ku destnimêjê dişkîne nekiribe, jê re dua dikin û dibêjin: 'Ya Allah! Wî bibore, ya Allah! Rehmê lê bike.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Her gavê ber bi nimêja bi cemaat ve xelat û lêborînê tîne.
Şûştina ayînî ya ku misliman berî nimêjê pêk tîne.
Rewşek e ku tê de wudû êdî derbasdar nabe, wek mînak piştî derxistina gazê.
Zanyar ji vê derdixin ku nimêja bi cemaat xwedî fazîleteke mezin e û xelat bi rêya ber bi mizgeftê û li benda nimêjê mayînê jî ve girêdayî ye. Hedîs teşwîqê dike ku mirov wudû bi baldarî bigire û bi niyeta dilpak derkeve. Heta ku kesek di mizgeftê de li benda nimêjê bimîne û paqijiya xwe ya ayînî biparêze, bendewariya wî wek nimêjê tê hesibandin; wê demê melaîket ji bo wî lêborîn û rehmê dixwazin. Mezhebên fiqhê bi awayekî cuda vedikolin ka nimêja bi cemaat kengê û ji bo kê ferz e, lê hemû girîngî û fazîleta wê ya mezin destnîşan dikin.
- Wudû bi baldarî bigire û bi niyeta nimêjê biçin mizgeftê.
- Di rêya nimêjê de lez neke: her gav di xelatê de tê hesibandin.
- Bi aramî li benda nimêjê bimîne û paqijiya xwe ya ayînî biparêze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.