Sahih al-Bukhari, hedîsa 4789
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Hibban ibn Musaji al‑Bukhari re vegotحِبَّانُ بْنُ مُوسَى
- 2Abdullahعَبْدُ اللَّهِ
- 3Asim al‑Ahwalعَاصِمٌ الأَحْوَلُ
- 4Mu'adhaمُعَاذَةَ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْتَأْذِنُ فِي يَوْمِ الْمَرْأَةِ مِنَّا بَعْدَ أَنْ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {تُرْجِئُ مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكَ}. فَقُلْتُ لَهَا مَا كُنْتِ تَقُولِينَ قَالَتْ كُنْتُ أَقُولُ لَهُ إِنْ كَانَ ذَاكَ إِلَىَّ فَإِنِّي لاَ أُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أُوثِرَ عَلَيْكَ أَحَدًا. تَابَعَهُ عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ سَمِعَ عَاصِمًا.
Muaze ragihandiye: Aişe (Xwedê jê razî be) gotiye:
"Piştî ku ev ayet nazil bû: 'Tu ji wan her kîjanê bixwazî paşde dixî û her kîjanê bixwazî li cem xwe dihewînî; û heke tu yeka ku te paşde xistibû bixwazî, guneh li ser te nîne' (33:51), Resûlullah ﷺ di roja ku dor li ser kîjan jinê bûya, heke bixwesta here cem yeka din, destûrê ji wê distend." Min jê pirsî: "Te çi digot?" Wê got: "Min digot: 'Ya Resûlallah! Heke ev kar bi destê min bûya, min qet nedixwest kesekî li ser te tercîh bikim.'" Ebad bin Ebad jî wekî wî ji Asim bihîstiye û vê yekê piştrast kiriye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ berî ku dorê ku ji yek ji hevjînên wî re bû biguherîne, destûr dixwest.
Şev an demeke lihevhatî ku di dabeşkirina demê ya di navbera hevjînan de ji hevjînekê re dihat.
Gotina di Quranê 33:51 de derbarê paşxistina dema bi hevjînekê re an jî ew xwe re girtinê de.
Şîrovekarên klasîk ev rivayet bi Quranê 33:51 ve girêdidin; ev ayet ji Pêxember ﷺ re di dabeşkirina dema di navbera hevjînên wî de azadî dida. Lê belê, dema dixwest di dema dorê ya hevjînekê din de bimîne, destûr dixwest. Zanyar di vê yekê de baldarî û reftarên baş dibînin, û bersiva Aîşeyê jî evîna wê nîşan dide. Ev rivayet qaîdeyeke giştî destnîşan nake ku her mêr xwedî heman îstîsnayê ye; hiqûqzan dabeşkirina şevan û mafan di çarçoveya qaîdeyên zewacê de nîqaş dikin.
- Guherînên di peymanên hevpar de bi wextê xwe û bi rêzgirtina hestên hemû kesên têkildar re nîqaş bikin.
- Îstîsnayeke taybet wek hincetê ji bo bêbaldarî li hember kesên din bikar neynin.
- Evînê bi dilpakî bibêjin, bêyî ku maf an rûmeta kesên din kêm bikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.