Sahih al-Bukhari, hedîsa 5255
Abu Usaid rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Usaid hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَسِيلٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ، عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْطَلَقْنَا إِلَى حَائِطٍ يُقَالُ لَهُ الشَّوْطُ، حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى حَائِطَيْنِ فَجَلَسْنَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اجْلِسُوا هَا هُنَا ". وَدَخَلَ وَقَدْ أُتِيَ بِالْجَوْنِيَّةِ، فَأُنْزِلَتْ فِي بَيْتٍ فِي نَخْلٍ فِي بَيْتٍ أُمَيْمَةُ بِنْتُ النُّعْمَانِ بْنِ شَرَاحِيلَ وَمَعَهَا دَايَتُهَا حَاضِنَةٌ لَهَا، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " هَبِي نَفْسَكِ لِي ". قَالَتْ وَهَلْ تَهَبُ الْمَلِكَةُ نَفْسَهَا لِلسُّوقَةِ. قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ يَضَعُ يَدَهُ عَلَيْهَا لِتَسْكُنَ فَقَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ. فَقَالَ " قَدْ عُذْتِ بِمَعَاذٍ ". ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا، فَقَالَ " يَا أَبَا أُسَيْدٍ اكْسُهَا رَازِقِيَّتَيْنِ وَأَلْحِقْهَا بِأَهْلِهَا".
Ebû Useyid (r.e.) wiha rivayet dike: Em bi Pêxember ﷺ re derketin û çûn baxçeyekî ku jê re digotin
"Eş-Şawt", heta ku em gihîştin du dîwaran û me di navbera wan de rûnişt. Pêxember ﷺ got: "Li vir rûnin," û ket hundir. Jonek ji qebîleya Benî Cewn anîbûn û li xaniyekî di nav baxçeyê xurmayan de, li mala Umeyme bint En-Nu‘man bin Şerahîl bi cih kiribûn; dayika wê ya şîrdar jî pê re bû. Gava Pêxember ﷺ ket cem wê, got: "Xwe bide min (ji bo zewacê)." Wê got: "Ma qiral keça xwe dide mirovekî asayî?" Pêxember ﷺ destê xwe dirêj kir da ku destê xwe deyne ser wê ji bo ku aram bibe, lê wê got: "Ez ji te penahê dixwazim bi Xwedê." Wî got: "Te bi yê ku penahê dide penah xwest." Paşê derket cem me û got: "Ey Ebû Useyid! Du cilên Razîqî li wê bike û wê bi malbata wê ve bigihîne."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ redkirina wê rêz girt û hişt ku ew bi rûmet vegere cem malbata xwe.
Daxwazek bû ku bi Pêxember ﷺ re bizewice; ev ne fermana ku razîbûna wê bêhewce bike bû.
Ji Allah daxwaza parastinê kirin.
Cilên ku Pêxember ﷺ dayê wê dema ku hişt vegere cem malbata xwe.
Zanyar vê bûyerê di çarçoveya wê de nîqaş dikin ku Pêxember ﷺ gotinên wê wek redkirin qebûl kir û ew neçar nekir. Ev nîşan dide ku divê zewac bi zorê neyê sepandin û divê bi kesê ku daxwaza zewacê red dike bi rûmet bê reftar kirin. Di derbarê hûrguliyên hiqûqî yên zewacê bê mehriya adetî û statûya rast a pêwendiya di vê bûyerê de, di nav fêqîhan de cudahî hene; ev riwayet bi tenê bingeh nake ku razîbûn bê paşguh kirin.
- Redkirina eşkere ya daxwaza zewacê bê zext û bê serzanîn qebûl bike.
- Piştî ku daxwaza zewacê tê redkirin, bi kesê re bi rêz tevbiger û vegereke bi rûmet ji bo wê peyda bike.
- Di biryarên zewacê de bi eşkereyî li ser razîbûnê bipirse û bersivê cidî bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.