Sahih al-Bukhari, hedîsa 5312
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ،، فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْمُتَلاَعِنَيْنِ " حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ، لاَ سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا ". قَالَ مَالِي قَالَ " لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا، فَهْوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا، فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ ". قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو. وَقَالَ أَيُّوبُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ لاَعَنَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ ـ وَفَرَّقَ سُفْيَانُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ـ فَرَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ، وَقَالَ " اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ". ثَلاَثَ مَرَّاتٍ. قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَأَيُّوبَ كَمَا أَخْبَرْتُكَ.
Seîd bîn Cubeyr ragihand: Min ji Îbn Umer pirsî li ser wan kesên ku li'an kirine. Wî got: Pêxember ﷺ ji wan kesên ku li'an kirine re got:
"Hesabê we li cem Allah e. Yek ji we derewîn e, û tu rêya te li ser wê nîne." Mêr got: "Malê min çi dibe?" Pêxember ﷺ got: "Tu mafê te yê standina malê tune ye. Heke te li ser wê rast gotibe, ew mal ji ber helalkirina şermtiya wê ye; û heke te li ser wê derew gotibe, hingê tu hêj bêhtir dûr î ji standina wê." Sufyan got: Min ev ji Emr bi bîr aniye. Eyûb got: Min ji Seîd bîn Cubeyr bihîst ku digot: Min ji Îbn Umer pirsî: "Heke mêrek li'anê bi jina xwe bike, çi dibe?" Îbn Umer bi du tiliyên xwe nîşan da – Sufyan jî tiliya xwe ya şehadetê û tiliya navîn ji hev veqetandin – Pêxember ﷺ cotê ji Benî Eclan ji hev veqetandin û sê caran got: "Allah dizane ku yek ji we derewîn e; ma yek ji we tobe dike?" Sufyan got: Min ev ji Emr û Eyûb bi bîr aniye, wekî ku min ji te re ragihand.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rewşa liʿānê de zewac diqede û mafê mehriyê ji holê radibe.
Pêvajoyeke fermî ye ku tê de hevjîn bi sondê li hevdu nifir û lanet dixwazin, ji ber sûcdarkirina zina.
Mehriya ku mêrê wê ji jina xwe re deyndar e.
Ew eşîr e ku zewaca di rivayetê de hatî behskirin pê ve girêdayî bû.
Fuqehayên klasîk ji vê rivayetê derdixin ku liʿān, dema li gorî pêvajoya diyarkirî li ber dadwereke şaredar tê kirin, dibe sedema veqetîna hevjînan. Ew herwiha dibêjin ku mêr mehrê paşde nastîne: heke sûcdariya wî rast bû, mehr berdêla zewacê bû; heke wî derew kir, wê hingê hêj kêmtir mafê vegerandina wê heye. Mezhebên fiqhê ciyawaziyên di forma hiqûqî ya rast û dema ku veqetîn dest pê dike de nîqaş dikin. Hişyariya ku yek ji aliyên dozê derew dike destnîşan dike ku dadweriya dawî ya Allah e û deriyê tovbûnê vekirî ye.
- Kesekî bi zînayê sûcdar neke, bêyî ku şert û encamên giran ên pêvajoya îslamî bi ciddî bigirî.
- Dozeke li ser liʿānê bide destê saziyên olî û hiqûqî yên pispor; bi serê xwe tevbigerê.
- Di pevçûneke giran de rastgoî, berpirsiyartî û tovbûn girîng in, lê dadweriya dawî ya Allah e.
Ev rivayeta sahih heman pêvajoyê vedibêje û dibe alîkar ku çarçoveya hiqûqî ya sondên hevbeş û veqetînê were famkirin.
Sahih al-Bukhari · #5311 (Sahih)Ev rivayeta sahih jî vedibêje ku dema mêr bi jina xwe re liʿānê dike çi diqewime.
Sahih al-Bukhari · #5313 (Sahih)Ev rivayeta sahih bi gotina Ibn Umar ya li ser veqetîna piştî liʿānê ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.