Sahih al-Bukhari, hedîsa 5349
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ " اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ". فَأَبَيَا، فَقَالَ " اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ". فَأَبَيَا، فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا. قَالَ أَيُّوبُ فَقَالَ لِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ فِي الْحَدِيثِ شَىْءٌ لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُهُ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي. قَالَ " لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهْوَ أَبْعَدُ مِنْكَ ".
Seîd bîn Cubeyr got: Min ji Îbn Umer re got:
"Heke mêrek jina xwe bi zînayê tawanbar bike (hukm çi ye)?" Wî got: "Pêxemberê Allah ﷺ di navbera jin û mêrekî ji Benî Eclan de cudahî kir. Pêxember ﷺ got: 'Allah dizane ku yek ji we derew e; ma yek ji we tobe dike?' Lê wan red kir. Dîsa got: 'Allah dizane ku yek ji we derew e; ma yek ji we tobe dike?' Wan dîsa red kir, lê ew ji hev veqetandin." Eyyûb got: Emr bîn Dînar ji min re got: "Di vê hedîsê de tiştek heye ku ez nabînim tu behs dikî, yanî mêr got: 'Malê min (mehr) çi dibe?' Pêxember ﷺ got: 'Tu nikarî malê xwe bistînî; heke tu rast be, te berê têkiliya zewacê pê re kiriye, û heke tu derewîn bî, tu hêj bêtir ne layiq î ku wê vegerînî.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di doza liʿānê de, Pêxember ﷺ hevjîn ji hev veqetand û vegerandina mehrê red kir.
Hadîs behsa hevjînên ji eşîra Banu al-Ajlan dike: mêr jina xwe bi zînayê tawanbar kir û Pêxember ﷺ berî ku wan ji hev veqetîne, pêşniyar kir ku ew tobe bikin.
Pêvajoyeke destûrdayî ye ku tê de hevjîn bi sondê tawanbariya zînayê û înkarkirina wê radestî Allah dikin.
Diya zewacê ye ku mêr mecbûr e bide jina xwe.
Zanyarên klasîk ji vê rivayetê derdixin ku liʿān di doza tawanbariya zînayê ya di navbera hevjînan de pêvajoyeke hiqûqî ya naskirî ye û piştî wê dibe ku dadgeh zewacê bi dawî bike. Gotinên derbarê mehrê de rave dikin ku mêr mehrê paşve nastîne: heke tawanbarî rast bû, zewac hatiye temamkirin; heke derew bû, mêr hîn kêmtir mafê xwestina wê heye. Mezhebên fiqhê encamên hiqûqî yên rast û şertên pêvajoyê di xebatên xwe de vedikolin; ev rivayet destûrê nade kesekî ku bi tena xwe tawanbariyekê wekî îspatkirî bihesibîne.
- Bi sivikî hevjînê xwe tawanbar neke; tawanbariyên giran bi rêya saziyên olî û hiqûqî yên berpirsiyar re çareser bike.
- Di nakokiyeke derbarê zewacê an mehrê de bi xwe tedbîr negire; şîreta pisporan bistîne û pêvajoya derbasdar bişopîne.
- Tobe girîng dimîne: heke kesek derewek gotibe, divê tawanbariyê paşve bikişîne û ji Allah lêborîn bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.