Sahih al-Bukhari, hedîsa 6051
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ، وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا، وَفِي الْقَوْمِ يَوْمَئِذٍ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، فَهَابَا أَنْ يُكَلِّمَاهُ، وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ فَقَالُوا قَصُرَتِ الصَّلاَةُ. وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُوهُ ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتْ. فَقَالَ " لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تَقْصُرْ ". قَالُوا بَلْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " صَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ ". فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ كَبَّرَ، فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ، ثُمَّ وَضَعَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ.
Hefs bîn Omer ji me re ragihand, Yezîd bîn Îbrahîm ji me re ragihand, Muhemmed ji me re ragihand, ji Ebû Hureyre (r.a.): Pêxember ﷺ nimêja nîvro bi me da û tenê du rikat xwendin, paşê selam da. Dûv re çû ber perçeyekî dar li pêşiya mizgeftê û destê xwe danî ser wê. Di wê rojê de Ebû Bekir û Omer jî di nav gel de bûn, lê newêribûn ku bi wî re biaxivin. Hin kesên lezok derketin û gotin:
"Ma nimêj kurt bûye?" Di nav gel de mêrekî hebû ku Pêxember ﷺ jê re digot 'Zul-Yedeyn'. Wî got: "Ey Pêxemberê Allah! Ma te ji bîr kir an nimêj kurt bûye?" Pêxember ﷺ got: "Min ji bîr nekir û ne jî kurt bûye." Wan got: "Belê, te ji bîr kiriye, Ey Resûlê Allah!" Wî got: "Zul-Yedeyn rast gotiye." Paşê rabû û du rikatên din xwendin û selam da. Dûv re tekbîr anî û secdeyek wekî secdiya xwe ya asayî an dirêjtir kir, paşê serê xwe rakir û tekbîr anî, dîsa secdeyek wekî ya asayî an dirêjtir kir, paşê serê xwe rakir û tekbîr anî.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ piştî xeletiyekê bi kirina du secdeyan nimêjê temam kir.
Yekeyên ku nimêj ji wan pêk tê.
Silava dawî ya aştiyê ku nimêj bi wê diqede.
Du secde ku ji bo rastkirina xeletiyekê ya ji bîrkirinê di nimêjê de têne kirin.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku dema îmam di hejmara raka'atan de xeletiyê bike, kesên amade dikarin bi rêz balê bikişînin ser wê yekê û îmam jî dikare agahdariya rast û pêbawer qebûl bike. Hedîs herwiha nîşan dide ku piştî teslîmeke zûkirî dikare nimêj were temamkirin û Pêxember ﷺ paşê du secde kir. Di hûrguliyên wekî dema rast a kirina sujud al-sahw û awayê rastkirina cureyên cuda yên xeletiyan de mezhebên fiqhê ji hev cuda dibin; ev hûrgulî li ser bingeha gelek rîwayet û prensîbên hiqûqî tên ravekirin.
- Ger di nimêja cemaatê de xeletiyekê bibînî, bi rêz û zelalî balê bikişîne ser wê yekê ji bo îmam.
- Rastkirinekê bi ciddî bigire û berî ku li ser dadbariya xwe ya yekem bisekine, rastiyan kontrol bike.
- Li gorî mezheba ku tu dişopînî, rêgezên sujud al-sahw fêr bibe da ku dema xeletiyek çêdibe bi aramî tevbigerî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.