Sahih al-Bukhari, hedîsa 6084
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Aisha
- 1Hibban ibn Musaji al‑Bukhari re vegotحِبَّانُ بْنُ مُوسَى
- 2Abdullahعَبْدُ اللَّهِ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Urwaعُرْوَةَ
- 6Aishaعَائِشَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رِفَاعَةَ، الْقُرَظِيَّ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ فَبَتَّ طَلاَقَهَا، فَتَزَوَّجَهَا بَعْدَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الزَّبِيرِ، فَجَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ عِنْدَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَهَا آخِرَ ثَلاَثِ تَطْلِيقَاتٍ، فَتَزَوَّجَهَا بَعْدَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الزَّبِيرِ، وَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا مَعَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ مِثْلُ هَذِهِ الْهُدْبَةِ، لِهُدْبَةٍ أَخَذَتْهَا مِنْ جِلْبَابِهَا. قَالَ وَأَبُو بَكْرٍ جَالِسٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَابْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ جَالِسٌ بِبَابِ الْحُجْرَةِ لِيُؤْذَنَ لَهُ، فَطَفِقَ خَالِدٌ يُنَادِي أَبَا بَكْرٍ، يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ تَزْجُرُ هَذِهِ عَمَّا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا يَزِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى التَّبَسُّمِ ثُمَّ قَالَ " لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ، لاَ، حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ، وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ ".
Hibban kurê Mûsa ji me re ragihand, Ebdullah ji me re agahî da, Me'mer ji me re got, ew ji Zührî, ew ji Urwe, ew jî ji Aişe (razîbûna Xwedê li ser be) girtin ku wê got: Rifa'eyê Qurazî jina xwe bi talakeke teqet berda. Piştî wî Ebdurehman kurê Zubeyr bi wê re zewicî. Ew hat cem Pêxember ﷺ û got:
"Ey Resûlê Allah! Ez jina Rifa'e bûm û wî sê caran min berda, paşê Ebdurehman kurê Zubeyr bi min re zewicî. Lê bi Allah sond, ey Resûlê Allah, tiştekî wî tune ye ji bilî vê perçeyê," û perçeyek ji çarşefa xwe nîşan da. Di wê demê de Ebû Bekir li cem Pêxember ﷺ rûniştibû û Ibn Seîd kurê As li ber deriyê odeyê li benda destûrê bû. Xalid dest bi gazîkirina Ebû Bekir kir û got: "Ey Ebû Bekir! Ma tu vê jinê ji wê yekê ranake ku ew li huzura Resûlê Allah ﷺ bi dengekî bilind dibêje?" Lê Resûlê Allah ﷺ tenê bişirî û paşê got: "Belkî tu dixwazî vegerî cem Rifa'e? Na, heya ku tu 'useyleta' wî tam nekî û ew jî 'useyleta' te tam neke (yanî têkiliya zayendî ya temam pêk neyê), ev yek nabe."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî veqetîna dawîn, zewaca ji nû ve tenê piştî jiyana zewacî ya rastîn bi zilamekî din gengaz e.
Veqetînek ku zewacê bi awayekî dawîn diqedîne û piştî wê hevjînên berê nikarin bi hêsanî ji nû ve bizewicin.
Gotineke bi edeb e ji bo têkiliya cinsî ya rastîn di zewaca duyemîn de.
Zanyarên klasîk ji vê rivayetê derdixin ku piştî talaqa sêyemîn û dawîn, jin nikare ji nû ve bi mêrê xwe yê yekem re bizewice heta ku bi zilamekî din zewaceke derbasdar bike û ew zewac bi rastî pêk were. Zewaceke tenê ji bo xapandinê, ku ji berê ve hatiye lihevkirin da ku jin vegere cem mêrê yekem, vê armancê pêk nîne. Mezhebên fiqhê herwiha şert û encamên zewaceke duyemîn a derbasdar nîqaş dikin; ji bo rewşeke taybet şîreta pispor pêwîst e.
- Piştî veqetîna dawîn, berî ku şertên olî bi baldarî bên kontrolkirin, gavên ji bo zewaca ji nû ve neavêjin.
- Di derbarê mijarên taybet ên zewacê de bi rêz biaxivin û ji pêwîstiyê zêdetir agahiyên kesane parve nekin.
- Di rewşeke taybet a veqetînê de şîreta zanyarekî pêbawer û pispor bistînin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.