Sahih al-Bukhari, hedîsa 6923
Abu Musa al-Ash'ari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Musa al-Ash'ari hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ، حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعِي رَجُلاَنِ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ، أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي، وَالآخَرُ عَنْ يَسَارِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَاكُ فَكِلاَهُمَا سَأَلَ. فَقَالَ " يَا أَبَا مُوسَى ". أَوْ " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ ". قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا، وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ. فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتِ شَفَتِهِ قَلَصَتْ فَقَالَ " لَنْ ـ أَوْ ـ لاَ نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ، وَلَكِنِ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى ـ أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ ـ إِلَى الْيَمَنِ ". ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ أَلْقَى لَهُ وِسَادَةً قَالَ انْزِلْ، وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ. قَالَ مَا هَذَا قَالَ كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ تَهَوَّدَ. قَالَ اجْلِسْ. قَالَ لاَ أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ. قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ. ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ، ثُمَّ تَذَاكَرْنَا قِيَامَ اللَّيْلِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا أَمَّا أَنَا فَأَقُومُ وَأَنَامُ، وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي.
Ebû Burde (rz) ragihand: Ebû Mûsa (rz) got:
"Ez hatim cem Pêxember ﷺ û du mêr ji eşîra Eş'eriyan bi min re bûn; yek li milê min ê rastê û yê din jî li milê min ê çepê bû. Di wê demê de Resûlullah ﷺ miswak bikar dianî û her du mêran jî ji wî kar xwestin. Pêxember ﷺ got: 'Ey Ebû Mûsa!' an jî 'Ey Ebdullah bin Qeys!' Min got: 'Bi wî Zatê ku te bi heq şandiye sond dixwim, wan her duyan tiştê di dilê xwe de ji min re negotibûn û min jî hîs nekiribû ku ew li pey karekî ne.' Wisa bû ku ez niha li miswaka wî dinerim ku di bin lêva wî de kişiyabû û wî got: 'Em tu carî kesekî ku bixwaze bibe karmend, li ser karên xwe tayîn nakin. Lê belê, ey Ebû Mûsa (an ey Ebdullah bin Qeys), here Yemenê!' Paşê Muaz bin Cebel (rz) jî şand pey wî. Gava Muaz gihîşt wî, balîfek ji bo wî raxist û got: 'Dakeve û rûne.' Li wir mêrekî zincîrkirî li cem Ebû Mûsa hebû. Muaz pirsî: 'Ev kî ye?' Ebû Mûsa bersiv da: 'Ev cihûyek bû, bûbû Misilman, paşê vegeriya cihûtiyê.' Ebû Mûsa jê xwest ku rûne, lê Muaz got: 'Ez ê rûnenim heta ku ew were kuştin. Ev hukmê Allah û Resûlê Wî ye.' Vê yekê sê caran dubare kir. Ferman hat dayîn û ew mêr hate kuştin. Piştre me li ser nimêja şevê axivî û yekî ji me got: 'Ez hem nimêj dikim hem jî radizêm û ez hêvî dikim ku di xewa xwe de jî wekî nimêja xwe xêrê bibînim.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Rêberî pêdivî bi xwe girtin, dadwerî û hevsengî di îbadetê de heye.
Çiviyek ku ji bo paqijkirina diranan tê bikaranîn.
Erkek fermî an jî posteke rêveberiyê.
Nimêja dilxwazî ya ku bi şevê tê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku rêveber divê dema kesên ku bixwe ji bo postekê serlêdan dikin tayîn dikin, xwe bigirin; jêhatîbûn û pêbawerî girîng in. Hedîs herwiha li ser dozeke taybet a murtedbûnê di civaka destpêkê ya misilmanan de biryarek vedibêje. Faqîhên klasîk van biryaran di çarçoveya hiqûqê û desthilata hikûmeteke rewa de nîqaş kirine; ev ne destûrek e ji bo kesan ku bi serê xwe tundûtûjiyê bikar bînin. Di derbarê nimêja şevê de, beşa dawî hîn dike ku îbadet dikare bi hevsengî were rêxistin: bêhnvedana bi niyeta baş ne wek nimêjê wekî kiryarekê ye, lê xewa ku alîkariya domandina erk û îbadetê dike dikare bibe sedema xelatê.
- Dema kesekê tayîn dikî, ne tenê dilxwaziya wî, lê jêhatîbûn, pêbawerî û guncawiya wî jî binirxîne.
- Biryara cezayên sûcî bihêle ji dadgehên desthilatdar re û tu carî xwe bike dadwer.
- Nimêj û bêhnvedanê wisa plan bike ku bikaribî îbadetê bidomînî û erkên rojane baş bi cih bînî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.