Sahih al-Bukhari, hedîsa 7003
Umm al-Ala rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Kharija ibn Zayd ibn Thabit
- 1Sa'id ibn Ufayrji al‑Bukhari re vegotسَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٌ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Kharija ibn Zayd ibn Thabitخَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ أُمَّ الْعَلاَءِ ـ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ بَايَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمُ اقْتَسَمُوا الْمُهَاجِرِينَ قُرْعَةً. قَالَتْ فَطَارَ لَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ، وَأَنْزَلْنَاهُ فِي أَبْيَاتِنَا، فَوَجِعَ وَجَعَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، فَلَمَّا تُوُفِّيَ غُسِّلَ وَكُفِّنَ فِي أَثْوَابِهِ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ أَبَا السَّائِبِ، فَشَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا يُدْرِيكِ أَنَّ اللَّهَ أَكْرَمَهُ ". فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ يُكْرِمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا هُوَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ، وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ، وَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ مَاذَا يُفْعَلُ بِي ". فَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ أُزَكِّي بَعْدَهُ أَحَدًا أَبَدًا.
Xarice kurê Zeyd kurê Sabit (r.a.) wiha ragihand: Ummu'l-Ela, jineke ji Ensaran ku bi Resûlullah ﷺ re beyet kiribû, ji min re got:
"Me Muhaciran bi pişkê (qur'e) di nav xwe de parve kirin û Usman kurê Meẓ'un ket para me. Me ew li mala xwe bi cih kir, paşê nexweş ket û bi wê nexweşiyê wefat kir. Dema ku wefat kir, hate şûştin û bi cilên xwe hat kefenkirin. Resûlullah ﷺ hat hundir û min got: 'Ey Ebu's-Sa'ib! Rehma Xwedê li te be! Ez şahidiyê dikim ku Xwedê te bi rûmet kiriye.' Resûlullah ﷺ ferman kir: 'Tu ji ku dizanî ku Xwedê ew bi rûmet kiriye?' Min got: 'Bila bavê mi qurbana te be, ey Resûlê Xwedê! Xwedê kîjan kesî bi rûmet nake?' Resûlullah ﷺ ferman kir: 'Lê belê, sond bi Xwedê, ecelê wî hat. Sond bi Xwedê, ez ji bo wî xêrê hêvî dikim. Lê sond bi Xwedê, her çend ez Resûlê Xwedê bim jî, ez nizanim dê bi min çi were kirin.'" Ummu'l-Ela got: "Sond bi Xwedê, piştî vê yekê ez ê tu carî kesekî temîz derxînim (şahidiya pakbûna kesekî nekim)."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Misilman hêvî dike ku xêr çêbibe, lê li ser çarenûsa kesekî biryareke dawî nade.
Umm al-Ala vedibêje ku Ensar bi kêşana lotoyê Muhacirên di bin lênêrîna xwe de parve kirin. Osman ibn Maz'un li cem malbata wê ma û piştî nexweşiyekê mir; gotina wê ya li ser rêzgirtina wî ya dawî li cem Allah ji hêla Pêxember ﷺ ve hate rastkirin.
Misilmanên ku ji ber baweriya xwe ji Mekkeyê koçî Medîneyê kirin.
Niștecihên Medîneyê ku piştgirî û cihê mayînê da Pêxember ﷺ û koçberan.
Îşaretek e ji mirinê; mirin bi xwe biryara dawî ya Allah li ser kesekî eşkere nake.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku dikare ji bo misilmana mirî ji Allah re daxwaza rehmetê were kirin û bi dilpakî hêvî ji bo xêra wî were kirin, lê bêyî ku li ser cihê wî yê dawî bi qet'î şahidî bê dayîn. Tenê Allah tiştên veşartî dizane û bi dadperwerî dadbar dike. Gotinên Pêxember ﷺ nîşana nermî û tirsa ji Allah in, ne guman li ser pêxemberiya wî an jî sozên Allah. Ji ber vê yekê, zanyarên sunî sozên giştî yên derbarê bawermendan de ji biryara dawî ya li ser kesekî taybet, bê delîla wehyê, cuda dikin.
- Ji bo misilmana mirî daxwaza efû û rehmeta Allah bike û biryara dawî bihêle Allah bide.
- Qedirê kirinên baş ên kesekî bigire, bêyî ku cihê wî yê dawî bi bawerî diyarkî bikî.
- Zanîna tiştên veşartî bihêle ji Allah re û di bawerî û dadbarîkirinê de xwe nerm bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.