Sahih al-Bukhari, hedîsa 7031
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنْتُ غُلاَمًا شَابًّا عَزَبًا فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكُنْتُ أَبِيتُ فِي الْمَسْجِدِ، وَكَانَ مَنْ رَأَى مَنَامًا قَصَّهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ لِي عِنْدَكَ خَيْرٌ فَأَرِنِي مَنَامًا يُعَبِّرُهُ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَنِمْتُ فَرَأَيْتُ مَلَكَيْنِ أَتَيَانِي فَانْطَلَقَا بِي، فَلَقِيَهُمَا مَلَكٌ آخَرُ فَقَالَ لِي لَنْ تُرَاعَ، إِنَّكَ رَجُلٌ صَالِحٌ، فَانْطَلَقَا بِي إِلَى النَّارِ، فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَىِّ الْبِئْرِ، وَإِذَا فِيهَا نَاسٌ قَدْ عَرَفْتُ بَعْضَهُمْ، فَأَخَذَا بِي ذَاتَ الْيَمِينِ، فَلَمَّا أَصْبَحْتُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِحَفْصَةَ. فَزَعَمَتْ حَفْصَةُ أَنَّهَا قَصَّتْهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ رَجُلٌ صَالِحٌ لَوْ كَانَ يُكْثِرُ الصَّلاَةَ مِنَ اللَّيْلِ ". قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بَعْدَ ذَلِكَ يُكْثِرُ الصَّلاَةَ مِنَ اللَّيْلِ.
Ebdullah kurê Umer (r.a.) wiha vegot: Di dema Pêxember ﷺ de ez ciwanekî bekûr bûm û şevên xwe di mizgeftê de derbas dikirin. Her kesê ku xewnekê bidîta, ji Pêxember ﷺ re vedigot. Min got:
"Ya Ellah! Heke li cem te ji bo min qenciyek hebe, wê demê xewnekê nîşanî min bide da ku Resûlullah ﷺ şîroveya wê ji min re bike." Paşê ez razam û di xewnê de min dît ku du melek hatin cem min û ez bi xwe re birin. Melekekî din rastî wan hat û ji min re got: "Netirse, tu mirovekî salih î." Wan ez ber bi Agir ve birim; min dît ku ew wekî bîrekê hatiye pêçandin û tê de hinek kes hene ku min hinek ji wan nas dikirin. Paşê wan ez ber bi aliyê rastê ve birim. Dema sibeh bû, min ev yek ji Hefseyê re got. Hefseyê jî diyar kir ku wê ev yek ji Pêxember ﷺ re vegotiye û wî wiha ferman kiriye: "Ebdullah mirovekî salih e, lê belê divê ew şev zêdetir nimêj bike." Zuhriyê got: Piştî vê yekê, Ebdullah şev zêdetir nimêj dikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn Umer hate teşwîq kir ku bi nimêja şevê dilsoziya xwe ya olî kûrtir bike.
Nimêja dilxwazî ya ku piştî nimêja êvarê ya farz û berî sibehê tê kirin.
Ravekirina wateya xewnekê; xewn bi xwe rêgezeke olî ava nake.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku nimêja şevê karekî dilxwazî yê bi nirx e û bawermendê dilsoz tê teşwîqkirin ku îbadeta xwe zêde bike. Pêxember ﷺ şîretek kesane û teşwîqker da Ibn Umer; ev gotin nimêja şevê ne farz dike. Xewn hişyariya agirê Dojehê dikir, lê şîrovekirina wê Ibn Umer ber bi karekî îbadetê yê pratîk ve bir, nemaze.
- Ji bo nimêja dilxwazî ya şevê demê veqetîne, heta ku di destpêkê de tenê çend rek'et bin.
- Şîretên ku te pêş ve dibin qebûl bike û wan bike adeteke îbadetê ya domdar û pêkan.
- Xewnê bi kesekî pêbawer û zanay re parve bike, lê erkên olî li ser xewnan ava neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.