Sahih al-Bukhari, hedîsa 7086
Hudhayfah ibn al-Yaman rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Kathirji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشُ
- 4Zayd ibn Wahbزَيْدِ بْنِ وَهْبٍ
- 5Hudhayfaحُذَيْفَةُ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا حُذَيْفَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثَيْنِ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الآخَرَ حَدَّثَنَا " أَنَّ الأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ، ثُمَّ عَلِمُوا مِنَ الْقُرْآنِ، ثُمَّ عَلِمُوا مِنَ السُّنَّةِ ". وَحَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِهَا قَالَ " يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ، فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْوَكْتِ، ثُمَّ يَنَامُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ فَيَبْقَى فِيهَا أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْمَجْلِ، كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفِطَ، فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَىْءٌ، وَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ فَلاَ يَكَادُ أَحَدٌ يُؤَدِّي الأَمَانَةَ فَيُقَالُ إِنَّ فِي بَنِي فُلاَنٍ رَجُلاً أَمِينًا. وَيُقَالُ لِلرَّجُلِ مَا أَعْقَلَهُ، وَمَا أَظْرَفَهُ، وَمَا أَجْلَدَهُ، وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ، وَلَقَدْ أَتَى عَلَىَّ زَمَانٌ، وَلاَ أُبَالِي أَيُّكُمْ بَايَعْتُ، لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا رَدَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمُ، وَإِنْ كَانَ نَصْرَانِيًّا رَدَّهُ عَلَىَّ سَاعِيهِ، وَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ أُبَايِعُ إِلاَّ فُلاَنًا وَفُلاَنًا ".
Huzeyfe (r.a) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ du hedîs ji me re vegotin; min yek jê dît ku pêk hat û ez li benda pêkhatina ya din im. Pêxember ﷺ ji me re got:
"Bawerî û emanet di koka dilên mêran de daket, paşê wan ji Qur'anê hîn bûn, paşê jî ji Sunnetê hîn bûn." Her wiha Pêxember ﷺ ji me re qala rakirina wê kir û got: "Mirov razaye û emanet ji dilê wî tê standin, tenê şopa wê wekî şopeke biçûk dimîne. Paşê mirov dîsa razaye û emanet tê standin, şopa wê wekî şopa birînekê dimîne; mîna ku tu korikekê li ser lingê xwe bigerînî û ew biwerime, tu dibînî ku werimiye lê tê de tiştek tune ye. Mirov dê bazirganiyê bikin lê hema hema kesekî emîndar namîne. Tê gotin: 'Di filan eşîrê de mêrekî emîndar heye.' Paşê ji bo mêrekî tê gotin: 'Çiqas aqilmend e, çiqas xweşik e, çiqas wêrek e!' Lê di dilê wî de bi qasî giraniya tovekê xerdelê jî îman tune ye. Bi rastî, demeke wisa li ser min derbas bû ku min guh nedida ka ez bi kîjan ji we re bazirganiyê dikim; eger misilman bûya, Îslama wî ew neçar dikir ku heqê min bide min, û eger xiristiyan bûya, karmendê misilman ew neçar dikir ku heqê min bide min. Lê îro, ez tenê bi filan û filan kesî re bazirganiyê dikim."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema bawerî û pêbawerî qels dibin, tevgera rast dibe tiştekî kêm.
Pêbawerî û bi baldarî cihê an erkê ku hatiye spartin pêkanîn.
Wêneyên şopa ku her ku amanah ji dil winda dibe qelsir dibe.
Wêneyek ji bo mîqdarekî pir biçûk a baweriyê.
Şîrovekarên klasîk diyar dikin ku amanah li vir hem baweriyê hem jî pêbaweriya exlaqî dihewîne. Wêneyên lekê û kulîkê qelsbûneke hêdî hêdî vedibêjin: navûdengê derveyî, aqil an jî wêrekî baweriya hundirîn garantî nakin. Ji ber vê yekê, hedîs hişyar dike ku divê mirov baweriya xwe li ser rastgoiya ku bi kirinê hatiye îsbatkirin ava bike û bawerî divê di pêkanîna berpirsiyariyan de xuya bibe. Ev hişyariyeke exlaqî ye, ne biryareke hiqûqî ya cuda li ser kesekî.
- Peymanan bi baldarî pêk bîne, deynan vegerîne û erkên spartî bi cih bîne, heta dema ku kesek çavdêriya te nake.
- Xwe tenê li gor navûdengê xwe nirx neke; baweriya xwe bi rastgoiya di karên rojane de jî bipîve.
- Ji bo hevkariyên girîng, kesên ku pêbaweriya wan bi kirinan hatiye îsbatkirin hilbijêre.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.