Sahih al-Bukhari, hedîsa 7085
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، وَغَيْرُهُ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ،. وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، قَالَ قُطِعَ عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَعْثٌ فَاكْتُتِبْتُ فِيهِ فَلَقِيتُ عِكْرِمَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَنَهَانِي أَشَدَّ النَّهْىِ ثُمَّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ أُنَاسًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا مَعَ الْمُشْرِكِينَ يُكَثِّرُونَ سَوَادَ الْمُشْرِكِينَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَأْتِي السَّهْمُ فَيُرْمَى فَيُصِيبُ أَحَدَهُمْ، فَيَقْتُلُهُ أَوْ يَضْرِبُهُ فَيَقْتُلُهُ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلاَئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ}
Ebû El-Eswed ragihand: Ji bo seferekê ji xelkê Medîneyê leşker dihatin komkirin û navê min jî tê de hat nivîsandin. Min Îkrîme dît û ev yek jê re got; wî bi tundî ez ji vê yekê qedexe kirim û got:
"Îbn Ebbas ji min re ragihand ku hinek misilman li gel muşrîkan bûn da ku hejmara wan a li dijî Resûlullah ﷺ zêde bikin. Di encamê de tîrek dihat avêtin û yekî ji wan dida û dikuşt, yan jî misilmanekî bi şûr lê dixist û ew dikuşt. Loma Xwedê Teala ev ayet nazil kir: {Bêguman ew ên ku milyaket canê wan distînin dema ku wan bi xwe ziyan li xwe kirine...}"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Muslimanên ku di rêzên dijmin de diman, xetera lêxistina hevalên xwe yên baweriyê li ser wan bû.
Abu al-Aswad ji bo seferberek leşkerî ya ji Medîneyê hat qeydkirin. Ikrima ew hişyar kir û jê re got ku Ibn Abbas sedema nuzûlê wiha vegotibû: Muslimên ku di nav pirxwedaperestan de dijiyan, dikaribûn di şerê de ji aliyê Muslimên din ve bên kuştin. Ayetên hatine vegotin ji Qur'anê 4:97 ne.
Îmtîhaneke giran an rewşeke ku bawerî û dilsoziya kesekî dixe ceribandinê.
Bi hebûna xwe hejmar û hêza şerî ya komekê zêde kirin.
Bi mayîna di rewşeke zirardar de baweriya xwe xistin xeteriyê.
Şîrovekarên klasîk vê rivayetê bi Qur'ana 4:97 ve girêdidin: kesê ku nikare baweriya xwe bi azadî pêk bîne, lê dikare here cihêkî ewle, divê bê sedemeke rewa di nav şervanên dijmin de nemîne. Paşê ayetan ji bo kesên ku bi rastî rêyek an hêza çûnê tune, îstîsnayekê nîşan didin. Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê rewş û şiyana her kesî bên hesibandin; ev rivayet ne bangeke giştî ye ku bê nirxandin koç bikin an beşdarî şer bibin.
- Bi baldarî binirxîne ka cihê ku lê dijî bawerî û ewlehiya te dixe xeteriyê an na, û di wextê xwe de şîreta pêbawer bistîne.
- Bi biryarên bêhiş kesên din nexîne xeteriyê; di her biryarê de encamên wê ji bo civaka xwe li ber çavan bigire.
- Cudahiyê bike di navbera kesê ku dikare here û kesê ku ev derfetê tune de.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.