Sahih al-Bukhari, hedîsa 713
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ. فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ. قَالَ " إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ". فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، وَرِجْلاَهُ يَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ، فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا، يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه.
Aişe (r.a.) wiha rivayet dike: Dema ku Rewşenbirê Xwedê ﷺ giran nexweş ket, Bilal hat cem wî da ku bangê nimêjê bike. Wî ferman da:
"Ji Ebû Bekir re bibêjin ku bila bi xelkê re nimêjê bike." Min got: "Ey Rewşenbirê Xwedê ﷺ! Ebû Bekir mirovekî dilnerm e û gava li şûna te bisekine, nikare dengê xwe bigihîne xelkê. Çima tu emir nakî ku Omer nimêjê bike?" Pêxember ﷺ dîsa got: "Ji Ebû Bekir re bibêjin ku bila bi xelkê re nimêjê bike." Paşê min ji Hefseyê re got: "Tu jî jê re bibêje ku Ebû Bekir dilnerm e û nikare dengê xwe bilind bike, bila emirê Omer bike." Hefseyê jî wiha kir. Pêxember ﷺ got: "Bi rastî hûn hevalbendên Yûsif in! Ji Ebû Bekir re bibêjin ku bila bi xelkê re nimêjê bike." Gava Ebû Bekir dest bi nimêjê kir, Rewşenbirê Xwedê ﷺ di canê xwe de sivikahiyek hîs kir û bi alîkariya du kesan, lingên xwe li erdê kaş dikir û derket mizgeftê. Gava Ebû Bekir dengê wî bihîst, xwest paşve vekişe, lê Rewşenbirê Xwedê ﷺ bi îşaretê jê xwest ku berdewam be. Pêxember ﷺ hat û li milê çepê yê Ebû Bekir rûnişt. Ebû Bekir li ser piyan nimêj dikir û Rewşenbirê Xwedê ﷺ jî rûniştî nimêj dikir. Ebû Bekir li gorî nimêja Pêxember ﷺ dimeşiya û xelk jî li gorî nimêja Ebû Bekir dimeşiyan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ Ebû Bekir hilbijart ku di nimêjê de pêşengiya civakê bike.
Dema nexweşiya Pêxember ﷺ girantir bû, wî ferman da Ebû Bekir ku di nimêjê de pêşengiya mirovan bike. Di dema nimêjekê de wî demkî xwe baştir hîs kir û bi alîkariya du mêran hat mizgeftê.
Xwezayeke hestyar; Aîşe dixwest bibêje ku ji ber hestyarbûna xwe, dibe ku ji Ebû Bekir re dengê xwe bilind bihêla dijwar bû.
Wekî îmam pêşengiya nimêja bi cemaatê kirin, ku yên amade li pey îmamê diçin.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, vê vegotinê wekî delîlê vê yekê dibînin ku îmamekî nexweş dikare, heke jê bê, nimêjê rûniştî pêşengî bike, lê îmamekî rawestayî li pişt wî bimîne. Zanyar di derbarê sepandina rastîn a van helwestên nimêjê de cuda dibin û wan bi vegotinên din re girêdidin. Hilbijartina Ebû Bekir herwiha wekî nîşana rewşa wî ya taybet û şiyana wî ya pêşengiya civakê tê dîtin. Vegotin pêşniyara Aîşe ya ku Omer pêşengî bike bi xema wê ji bo hestyarbûna Ebû Bekir rave dike, ne wekî redkirina fermana Pêxember ﷺ.
- Li rêberiya eşkere ya îmamê bigere û nehêle ku tercîhên kesane civakê parçe bikin.
- Dema nexweşî pêdivî bike, helwesta nimêjê li gorî rewşa îmam û cemaatê biguherîne.
- Bi rêzdarî li ser pêşengan biaxive û dema nexweşî an hestyarî wan giran bike, alîkariya wan pêşkêş bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.