Sahih al-Bukhari, hedîsa 7285
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ. فَقَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ. قَالَ ابْنُ بُكَيْرٍ وَعَبْدُ اللَّهِ عَنِ اللَّيْثِ عَنَاقًا. وَهْوَ أَصَحُّ.
Ebû Hureyre (r.a.) ragihand: Dema ku Resûlullah ﷺ wefat kir û Ebû Bekir piştî wî bû xelîfe, hinek ji ereban kafir bûn (ji dîn vegeriyan). Omer got ji Ebû Bekir re:
"Tu çawa dê bi mirovan re şer bikî, halê ku Resûlullah ﷺ gotiye: 'Ez hatim emrkirin ku ez bi mirovan re şer bikim heta ku ew bibêjin La îlahe îllallah. Kî bibêje La îlahe îllallah, mal û canê xwe ji min diparêze, ji bilî bi heqê wê, û hesabê wî li ser Allah e.'" Ebû Bekir got: "Bi Allah sond be, ez ê teqez bi wî kesî re şer bikim ku di navbera nimêj û zekatê de cûdahiyê bike, çimkî zekat heqa malê ye. Bi Allah sond be, eger ew tenê werîsekê jî ku wan dida Resûlullah ﷺ ji min re nedin, ez ê ji ber vê yekê bi wan re şer bikim." Omer got: "Bi Allah sond be, ne tiştek din bû, lê min dît ku Allah sînga Ebû Bekir ji bo şer fireh kiriye û min zanî ku ev heq e." Îbn Bukeyr û Ebdullah ji Leys ragihandin ku gotiye 'beçika deveyê'. Ev riwayet rasttir e.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir zekatê wek mafekî pêwîst li kêleka nimêjê parast.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, hin komên Erebî red kirin ku zekatê bidin. Ebû Bekir biryar da ku li dijî wan şer bike; Omer di destpêkê de vê biryarê pirsiyar kir, lê paşê qebûl kir ku helwesta Ebû Bekir rast bû.
Beşdariyeke pêwîst ji malê ye ku ji wergirên diyarkirî re tê dayîn.
Zekat berpirsiyariyeke olî ye ku di hin şertan de li ser malê dikeve.
Kesê ku şehadeta baweriyê dide, ji parastinê sûd werdigire, ji bilî dema ku li gorî qanûnê mafxwestineke diyarkirî hebe.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Newewî, ji vê yekê derdixin ku zekat stûnekî pêwîst ê Îslamê ye û nayê redkirin ku ji nimêjê cuda were dîtin. Ebû Bekir cudahî danî navbera kesekî ku berpirsiyariya xwe qebûl dike lê wê nade, û komên ku zekat wek berpirsiyariyeke olî red dikirin; destwerdana desthilatdariyê li dijî wan koman karê kesên takekesî nîne. Mezhebên fiqhê zekatê dema şert bên bicihanîn pêwîst dihesibînin, lê rêzikên hûrgulî yên derbarê berhevkirin û redkirinê de bi rewş û desthilatdariya berpirsiyar ve girêdayî ne.
- Zekatê wek berpirsiyariyeke rastîn bibîne: hesabê mîqdara pêwîst bike û wê bide wergirekî naskirî.
- Li ser mijarên olî yên dijwar bi zanîn û rêzê biaxive, wekî ku Omer û Ebû Bekir kirin.
- Vê vegotinê wek hincet ji bo tundûtûjiya kesane bikar neyne; bicihanîna qanûnê berpirsiyariya desthilatdariya berpirsiyar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.