Sahih al-Bukhari, hedîsa 7286
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ بْنِ بَدْرٍ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسِ بْنِ حِصْنٍ، وَكَانَ مِنَ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ، وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجْلِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولاً كَانُوا أَوْ شُبَّانًا فَقَالَ عُيَيْنَةُ لاِبْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي هَلْ لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الأَمِيرِ فَتَسْتَأْذِنَ لِي عَلَيْهِ قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ لِعُيَيْنَةَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ، وَمَا تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ. فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ بِأَنْ يَقَعَ بِهِ فَقَالَ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم {خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ} وَإِنَّ هَذَا مِنَ الْجَاهِلِينَ. فَوَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلاَهَا عَلَيْهِ، وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ.
Ebdullah kurê Ebbas (razî be) got: Uyeyne kurê Hisn kurê Huzeyfe kurê Bedr hat û li cem kurê birayê xwe El-Hurr kurê Qeys kurê Hisn mêvan bû. El-Hurr ji wan kesan bû ku Omer ew nêzîkî xwe dikir, ji ber ku qurra (kesên Qur'anê ji ber dizanin) çi kal bin çi ciwan, hevalbendên meclîs û şêwirmendên Omer bûn. Uyeyne ji kurê birayê xwe re got:
"Ey kurê birayê min! Gelo rûyekî te yê li cem vî mîr heye ku tu ji bo min destûrê bistînî?" Wî got: "Ez ê ji bo te destûrê bistînim." (Ibn Ebbas zêde kir:) Ji bo Uyeyne destûr hat stendin û gava ew ket hundir, got: "Ey kurê Xettab! Sond bi Allah, tu ne rizqekî têr dide me û ne jî di navbera me de bi dadperweriyê hukm dikî." Li ser vê yekê Omer wisa hêrs bû ku xwest wî ceza bike. Lê El-Hurr got: "Ey Mîrê Bawermendan! Bêguman Allah Teala ji Pêxemberê xwe ﷺ re gotiye: 'Lêborînê qebûl bike, başiyê ferman bike û ji nezan dûr bisekine.' (7:199) Û bêguman ev kes ji nezanan e." Sond bi Allah, gava El-Hurr ev ayet xwend, Omer dev jê berneda; ew kesekî bû ku li hember Kitêba Allah disekinî û sînorên wê derbas nedikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Umer hişt ku ayetekî Qur’anê wî ber bi aramî û lêborînê ve rêberî bike.
Uyaina ibn Hisn hat Medîneyê û li hember Umer ji bo bexşîn û dadweriya wî rexne kir. Al-Hurr ibn Qais Qur’an 7:199 bi bîra Umer anî, piştî wê Umer hêrsê xwe kontrol kir.
Kesên ku Qur’an dixwendin û zanîna wê hebû.
Serokê bawermendan; sernavê ku ji bo xelîfeyê dihat bikaranîn.
Nehişt ku tevgera bêedebane an bêaqil te bi xwe re bibe.
Zanyar ji vê derdixin ku rêveber divê ji kesên xwedî zanîn şîret bixwazin, bêyî ku temenê wan girîng be, û Qur’an divê rê li ber kirinên wan nîşan bide. Vegotin ji ber ku Umer piştî bîranîna ayetekê hêrsê xwe kontrol kir, pesnê wî dide. Herwiha nîşan dide ku li hember tevgera bêaqil aramî û lêborîn dikare guncaw be; lê ev nayê wê wateyê ku neheqî an berpirsiyariyê were paşguh kirin.
- Dema rexne te hêrs dike, pêşî xwe dûr bixe û bihêle ku rêberiyek guncaw a Qur’anê bersiva te diyar bike.
- Şîreta kesên xwedî zanîn ciddi bigire, bêyî ku temen an rewşa civakî ya wan girîng be.
- Li hember gotinên bêaqil bi xwekontrolkirinê bersiv bide, lê berdewam li pey berpirsiyariya guncaw û dadmendiyê be.
Ev vegotina sahih di heman pirtûka li ser girêdana bi Qur’an û Sunnahê de ye û bi awayekî guncaw rola Umer temam dike.
Sahih al-Bukhari · #7288 (Sahih)Ev vegotin sînorên pirs û daxwazan vedikole; ev yek bi helwesta sebirane û xwekontrolkirî ya ku di vê çîrokê de tê nîşandan re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.