Sahih al-Bukhari, hedîsa 7308
Sahl ibn Hunaif rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Sahl ibn Hunaif hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ، سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا وَائِلٍ هَلْ شَهِدْتَ صِفِّينَ قَالَ نَعَمْ. فَسَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، يَقُولُ ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنَّ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَرَدَدْتُهُ، وَمَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا إِلاَّ أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ غَيْرَ هَذَا الأَمْرِ. قَالَ وَقَالَ أَبُو وَائِلٍ شَهِدْتُ صِفِّينَ وَبِئْسَتْ صِفُّونَ.
El-E‘meş ragihand: Min ji Ebû Waîl pirsî:
"Te di şerê Siffînê de amade bû?" Wî got: "Erê." Û zêde kir: "Min bihîst ku Sehl bîn Hunejf digot..." (Di riwayeteke din de) Mûsa bîn Îsmaîl ragihand: Ebû Ewane ji El-E‘meş, ji Ebû Waîl ragihand ku Sehl bîn Hunejf got: "Ey xelk! Di karên dînê xwe de li raya xwe guman bikin. Min rewşa xwe ya roja Ebû Cendel dît; eger hêza min hebûya ku emrê Resûlullah ﷺ red bikim, min dê ew red bikira. Me tu caran şûrên xwe danîne ser milên xwe ji bo karekî ku me ditirsîne, lê wan şûran me ber bi serketin û aştiyê ve bir - ji bilî vê rewşa niha." Ebû Waîl got: "Min şerê Siffînê dît, û Siffîn çiqas xirab bû!"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sehl hişyar dide ku baweriya kesane ne divê li ser rêberiya Xwedê be.
Bûyera Ebu Cendelê behsa peymanên al-Hudeybiyê dike, dema ku şertê vegerandina penaberên ji Mekkeyê ji bo misilmanan giran bû.
Nêrînên xwe li gorî wehiyê û rêberiya pêbawer a Pêxember ﷺ binirxînin; bi korane raya xwe neşopînin.
Şerê di navbera misilmanan de di dema şerê navxweyî yê yekem de, ku Ebu Wa’il wê wekî şerekî pir tal vedibêje.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku bawermend divê raya xwe li gorî wehiyê û Suneta sahîh binirxîne, bi taybetî dema ku hest an aloziyên siyasî ramana wî tevlihev dikin. Sehl qebûl dike ku li al-Hudeybiyê ew di destpêkê de hikmeta biryara pêxemberî fam nekir, lê paşê encamên wê yên baş nas kir. Ev rivayet nabêje ku ramankirin qedexe ye: zanyar cudahiyê datînin di navbera ramankirina di sînorên wehiyê de û raya kesane ya ku li dijî wê ye. Her wiha hişyarî dide li hemberî zû beşdarî aliyan bûnê û tundûtûjiyê di dema nakokiyên navxweyî de.
- Berî ku li gorî baweriyeke xurt a kesane tevbigere, wê li gorî Quranê û Suneta sahîh binirxîne.
- Dema nakokî hebe, demê bide kontrolkirina rastiyan û zanîna pêbawer; nehêle hêrs bibe sedema dijminatiyê.
- Dema biryareke olî dijwar xuya bike, li ser bindestiyê bimîne û bawer bike ku Allah hikmetek dizane ku tu hîn nabînî.
Ev rivayet ji hundir ve heta civakê çi wateyê dide — ji bo vekirinê li çemberê bitikîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.