Sahih al-Bukhari, hedîsa 7519
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Sinanji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ
- 2Fulayhفُلَيْحٌ
- 3Hilalهِلاَلٌ
- 4Ata ibn Yasarعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، حَدَّثَنَا هِلاَلٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَوْمًا يُحَدِّثُ وَعِنْدَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ " أَنَّ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ فِي الزَّرْعِ فَقَالَ أَوَ لَسْتَ فِيمَا شِئْتَ. قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَزْرَعَ. فَأَسْرَعَ وَبَذَرَ فَتَبَادَرَ الطَّرْفَ نَبَاتُهُ وَاسْتِوَاؤُهُ وَاسْتِحْصَادُهُ وَتَكْوِيرُهُ أَمْثَالَ الْجِبَالِ فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى دُونَكَ يَا ابْنَ آدَمَ فَإِنَّهُ لاَ يُشْبِعُكَ شَىْءٌ ". فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ تَجِدُ هَذَا إِلاَّ قُرَشِيًّا أَوْ أَنْصَارِيًّا فَإِنَّهُمْ أَصْحَابُ زَرْعٍ، فَأَمَّا نَحْنُ فَلَسْنَا بِأَصْحَابِ زَرْعٍ. فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Rojekê Pêxember ﷺ axivî û li cem wî mêrekî ji xelkê gundan hebû. Pêxember ﷺ ferman kir:
"Mêrekî ji xelkê Bihuştê destûr ji Xwedêyê xwe xwest ku cotkariyê bike. Xwedê jê re got: 'Ma ne her tiştê ku te dixwast li ber te ye?' Wî got: 'Belê, lê ez ji cotkariyê hez dikim.' Paşê wî bi lez tov avêtin; di çavtirkandinekê de riwek şîn bûn, mezin bûn, gihiştin û wekî çiyayan hatin komkirin. Hingê Allah Teala ferman kir: 'Fermo ey Kurê Adem! Tiştek têra te nake.' Li ser vê yekê, wî mêrê gundî got: 'Ey Resûlê Allah ﷺ! Ev mirov tenê ji Qureyşiyan an Ensaran e, ji ber ku ew cotkar in, lê em ne cotkar in.' Li ser vê yekê Resûlê Allah ﷺ bişirî.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Niştecîhê Cennetê heta dixwaze ka biçîne.
Kesek ku Allah Cennet daye wî.
Erebek ku bi awayekî kevneşopî li çolê dijiyaye.
Qureyş eşîra Pêxember ﷺ bû; Ensar jî niştecihên Medîneyê bûn ku piştgirî dane wî û misilmanan.
Şîrovekarên klasîk, wek Ibn Hecer, destnîşan dikin ku niştecîhê Cennetê ji ber kêmasî an hewcedariyê naxwaze biçîne, lê ji ber hezkirina wî ya ji çalakiyeke naskirî re dixwaze. Allah tiştê ku dixwaze dide wî, û berhema zêde kamiliya ni‘metên Cennetê nîşan dide. Gotinên li ser mirovê ku qet têr nabe meyla mirovî vedibêjin; ew ne rexneya çandinî an karê ne. Lêkena Pêxember ﷺ jî nîşan dide ku ew bersiva gotina jîr a bedewî bi germî da.
- Ni‘metên ku Allah dide te biqedirîne û ji Wî xêra bixwaze.
- Karê xwe bi dilsozî bike, lê nehêle ku xwestina zêdetirî şukirê te kêm bike.
- Li hember henek û gotinên kesên din bi nermî bersiv bide, wek Pêxember ﷺ kir.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.