Sahih Muslim, hedîsa 2113
Abdullah ibn Amr ibn al-As rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Amr ibn al-As hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - وَهُوَ شَيْبَانُ النَّحْوِيُّ - عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، ح . وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، بْنُ سَلاَّمٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ خَبَرِ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نُودِيَ بِـ { الصَّلاَةَ جَامِعَةً } فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ ثُمَّ جُلِّيَ عَنِ الشَّمْسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ مَا رَكَعْتُ رُكُوعًا قَطُّ وَلاَ سَجَدْتُ سُجُودًا قَطُّ كَانَ أَطْوَلَ مِنْهُ .
Mihemed kurê Rafi‘ ji min re got: Ebû Nadr ji me re got: Ebû Muawiye -ku ew Şeybanê Nehwî ye- ji me re got: Ji Yehya, ji Ebû Seleme, ji Ebdullah kurê Emr kurê As. Û her wiha Ebdullah kurê Ebdurrahmanê Darimî ji me re got: Yehya kurê Hesan ji me re agahdar kir: Muawiye kurê Selam ji me re got: Ji Yehya kurê Ebî Kesîr, wî got: Ebû Seleme kurê Ebdurrahman min agahdar kir li ser xebera Ebdullah kurê Emr kurê As, ku wî got: Dema ku di dema Resûlullah ﷺ de roj girt, bang hat kirin:
"Es-selatu cami‘e" (nimêj bi kom e). Paşê Resûlullah ﷺ di rek‘etekê de du ruku‘ kirin, paşê rabû û di rek‘eta duyem de jî du ruku‘ kirin. Paşê roj ronî bû. Aişe got: "Min qet rukû‘eke dirêjtir an sicûdeke dirêjtir ji vê nekiribû."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema tevgereke rojê de, Pêxember ﷺ dirêj nimêj kir û di her rek‘etekê de du ruku kir.
Tevgereka rojê di dema jiyana Resûlê Allah ﷺ de pêk hat. Mirov hatin vexwendin ku bi hev re nimêj bikin.
Bangek e ku mirov ji bo nimêja bi hev re kom dike.
Çemalkirina di nimêjê de ye; mirov xwe pêş ve ditewîne û Allah pesn dide.
Yekeya nimêjê ye ku, di nav tiştên din de, rawestan, ruku‘ û secde dihewîne.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku nimêja tevgereke bi cemaatê tê kirin û bang mirov kom dike. Ev riwayet di her rek‘etekê de du ruku‘ vedibêje; riwayetên din ên sahîh û ramanên naskirî yên mezhebên fiqihê awayê nimêjê bi hûrgulîtir rave dikin. Ruku‘ û secdeyên dirêj nîşan didin ku ev nimêj derfetek e ji bo îbadeta samîmî û xwe nizm girtinê.
- Di dema tevgereka rojê de nimêja pêşniyarkirî bike û ji bo ruku‘ û secdeyan demê bide.
- Bi kesên din re li ser awayê organîzekirina bangê û nimêja bi hev re li hev bike.
- Bûyerên balkêş ên di afirandinê de wek derfetekê ji bo bîranîna Allah û îbadetkirina bi xwe-nizmiyê bikar bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.