Sahih Muslim, hedîsa 2134
Umm Salama rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Salama hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ، عُيَيْنَةَ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ لَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ غَرِيبٌ وَفِي أَرْضِ غُرْبَةٍ لأَبْكِيَنَّهُ بُكَاءً يُتَحَدَّثُ عَنْهُ . فَكُنْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ لِلْبُكَاءِ عَلَيْهِ إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الصَّعِيدِ تُرِيدُ أَنْ تُسْعِدَنِي فَاسْتَقْبَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَتُرِيدِينَ أَنْ تُدْخِلِي الشَّيْطَانَ بَيْتًا أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْهُ " . مَرَّتَيْنِ فَكَفَفْتُ عَنِ الْبُكَاءِ فَلَمْ أَبْكِ .
Ebû Bekr ibn Ebî Şeybe, Ibn Numejr û Îshaq ibn Îbrahîm ji me re vegotin. Hemûyan ji Ibn Uyeyne riwayet kirin - Ibn Numejr got: Sufyan ji me re vegot - ji Ibn Ebî Necîh, ji bavê wî, ji Ubeyd ibn Umejr. Wî got: Umm Seleme (rezî) got: Dema ku Ebû Seleme mir, min got: 'Ez xerîb im û li erdekî xerîbiyê me; ez ê bi awayekî ku bibe mijara axaftinan ji bo wî bigirî.' Min xwe amade kiribû ku ji bo wî bigirîm, dema jineke ji aliyê jorîn ê bajêr hat da ku di giriyê de alîkariya min bike. Lê Resûlê Allah ﷺ rastî wê hat û du caran got: 'Ma tu dixwazî Şeytan têxî nav malekê ku Allah ew jê derxistiye?' Piştî vê yekê, min xwe ji giriyê girt û min negiriya.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bal kişandina rêxistinkirî ji bo miriyekî dûr ketinê nîşan da.
Piştî mirina mêrê xwe Ebû Seleme, Umm Seleme dixwest bi awayekî eşkere li wî bigirî. Jinek hat ku alîkariya wê bike, lê Pêxember ﷺ bi wê re axivî.
Şêwazeke bilind an merasîmî ya şînê ye ku tê de ji bo miriyê digirîn an gilî û gazinc dikin.
Umm Seleme bi vê gotinê tenêtî û nebûna piştgiriyê piştî mirina mêrê xwe diyar kir.
Hişyariyek e ku bal kişandin derfetê dide tevgerên ku Allah wan qebûl nake.
Zanyarên klasîk xemgîniya xwezayî û hêsiran ji bal kişandina qedexekirî cuda dikin; wekî gilîkirina bi dengekî bilind û tevlîkirina kesên din. Hişyariya Pêxember ﷺ li vir li ser gazîkirina jinekê ye da ku şînê zêde bike. Zanyar herwiha dibêjin ku sebr ne wateya nebûna xemgîniyê ye, lê wateya xweparastinê ji nîşandanên qedexekirî ye.
- Bila xemgîn bibî, lê ji bal kişandina bi dengekî bilind û teşwîqkirina wê dûr bikeve.
- Bi hebûn, duakirin û alîkariya pratîk piştgirî bide kesê di şînê de, ne bi gilîkirina merasîmî.
- Bîr bîne ku sebr dikare bi hêsir û xemgîniyê re hebe, heya ku tu li hember Allah nebindar nebin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.