Sahih Muslim, hedîsa 2199
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، وَالْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ السَّكُونِيُّ، قَالَ الْوَلِيدُ حَدَّثَنِي وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ مَاتَ ابْنٌ لَهُ بِقُدَيْدٍ أَوْ بِعُسْفَانَ فَقَالَ يَا كُرَيْبُ انْظُرْ مَا اجْتَمَعَ لَهُ مِنَ النَّاسِ . قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا نَاسٌ قَدِ اجْتَمَعُوا لَهُ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ تَقُولُ هُمْ أَرْبَعُونَ قَالَ نَعَمْ . قَالَ أَخْرِجُوهُ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ يَمُوتُ فَيَقُومُ عَلَى جَنَازَتِهِ أَرْبَعُونَ رَجُلاً لاَ يُشْرِكُونَ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلاَّ شَفَّعَهُمُ اللَّهُ فِيهِ " . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ .
Harûn bîn Me'rûf, Harûn bîn Seîd ê Eylî û Welîd bîn Şuca' ê Sekûnî ji me re hedîs vegotin. Welîd got
"ji min re vegot" û yên din jî gotin "ji me re vegotin". Hemûyan ji Îbn Wehb ragihandin: Ebû Sexr ji min re agahdar kir; ew ji Şerîk bîn Ebdillah bîn Ebî Nemîr, ji Kureyb (azadkiriyê Îbn Ebbas), ji Ebdullah bîn Ebbas (razî be) ragihand ku kurekî wî li Qudeyd an Usfan mir. Wî got: "Ey Kureyb! Binêre ka çend kes ji bo cenazeyê wî kom bûne." Kureyb dibêje: "Ez derketim û dîtim ku mirov kom bûbûn, min jî ev yek ji wî re got." Wî pirsî: "Gelo tu difikirî ku ew çil kes in?" Min got: "Erê." Wî ferman da: "Wî (cenaze) derxin, ji ber ku min ji Resûlê Allah ﷺ bihîstiye ku digot: 'Her misilmanekî ku bimire û çil mêrên ku tiştekî wek şirîk ji Allah re qebûl nakin li ser cenazeyê wî nimêj bikin, Allah wan ji bo wî wekî şefaatkar qebûl dike.'" Di riwayeta Îbn Me'rûf de, ev hedîs ji Şerîk bîn Ebî Nemîr, ji Kureyb û ji Îbn Ebbas hatiye vegotin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Çil kesên ku bi dilsozî beşdarî nimêja cenazeyê dibin dikarin ji bo mirî şefaatê bikin.
Nimêja komî ya ji bo misilmanekî mirî.
Dua an jî daxwazkirina alîkariyê ji bo kesekî din; qebûlkirina wê di destê Allah de ye.
Tenê Allah perestîn û tu kesî wekî şerîkê Wî qebûl nekirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku nimêja civakekê dikare ji mirî re sûdmend be û tewhîda dilsoz şertê girîng e. Behskirina çil kesan nirxa taybet a şefaeta wan nîşan dide; ev nayê wê wateyê ku nimêja cenazeyê ger kêmtir kes amade bin nederbasdar e. Rivayet behsa mêran dike, lê hemû rêzikên cuda yên derbarê beşdariya jinan de şîrove nake.
- Beşdarî nimêja cenazeyê bibe û ji Allah bi dilsozî ji bo mirî lêborînê bixwaze.
- Bi hevdu re dua bike û alîkariya pratîk pêşkêş bike da ku piştgirî bidî xizmên mirî.
- Perestina paqij a Allah biparêze û bawer bike ku Ew şefaeta bendeyên Xwe qebûl dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.