Sahih Muslim, hedîsa 2256
Aisha bint Abu Bakr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha bint Abu Bakr hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ فَقَالَتْ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي . قُلْنَا بَلَى ح. وَحَدَّثَنِي مَنْ، سَمِعَ حَجَّاجًا الأَعْوَرَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ، - رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، بْنِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ قَالَ يَوْمًا أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ أُمِّي قَالَ فَظَنَنَّا أَنَّهُ يُرِيدُ أُمَّهُ الَّتِي وَلَدَتْهُ . قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قُلْنَا بَلَى . قَالَ قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِيَ الَّتِي كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِيهَا عِنْدِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَخَلَعَ نَعْلَيْهِ فَوَضَعَهُمَا عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَاضْطَجَعَ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنْ قَدْ رَقَدْتُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا وَانْتَعَلَ رُوَيْدًا وَفَتَحَ الْبَابَ فَخَرَجَ ثُمَّ أَجَافَهُ رُوَيْدًا فَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي ثُمَّ انْطَلَقْتُ عَلَى إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ فَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ حَشْيَا رَابِيَةً " . قَالَتْ قُلْتُ لاَ شَىْءَ . قَالَ " لَتُخْبِرِينِي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي . فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ " فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ . فَلَهَدَنِي فِي صَدْرِي لَهْدَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ نَعَمْ . قَالَ " فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ فَنَادَانِي فَأَخْفَاهُ مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ وَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَقَالَ إِنَّ رَبَّكَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَأْتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَتَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . قَالَتْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ لَهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " قُولِي السَّلاَمُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ وَيَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَلاَحِقُونَ " .
Mihemed bîn Qeys got: Ma ez ji we re li ser zimanê xwe û zimanê diya xwe hadîsekê ji Pêxember ﷺ veneguêjim? Me guman kir ku ew mebesta wî diya wî ya ku ew jidayikbûye ye. Paşê wî wiha ragihand: Aişe (rza) got: Ma ez ji we re li ser xwe û li ser Resûlullah ﷺ veneguêjim? Me got: Belê. Wê got: Dema ku dora min bû ku Resûlullah ﷺ şeva xwe li cem min derbas bike, ew vegeriya, çakêtê xwe li xwe kir, solên xwe derxistin û danîn ber lingên xwe, quncika îzarê xwe li ser nivînê raxist û razan. Ew tenê ewqas sekinî heta ku guman kir ku ez razame. Paşê hêdîka çakêtê xwe hilda, hêdîka solên xwe li xwe kirin, derî vekir û derket, paşê jî hêdîka derî girt. Min serê xwe pêça, xwe nixumand û îzara xwe girê da, paşê ez li dû wî çûm heta ku em gihîştin Beqî'. Li wir sekinî û demeke dirêj sekinî. Paşê sê caran destên xwe bilind kirin, paşê vegeriya û ez jî vegeriyam. Wî gavên xwe lezandin û min jî lezandin. Wî bezî û min jî bezî. Ew bi lez hat malê û ez jî hatim malê. Lê ez beriya wî ketim hundir û razam. Ew hat hundir û got:
"Çi ye ey Aişe, tu bêhnteng bûyî?" Min got: Tiştek nîne. Got: "Ya tu yê ji min re bibêjî, ya jî Ellatîf û Xebîr (Allah) dê ji min re bibêje." Min got: "Ey Resûlê Allah! Bav û diya min fedayî te bin." Min her tişt ji wî re got. Got: "Ew tariya ku min li pêşiya xwe dît, tu bûyî?" Min got: Belê. Wî li singê min lê da û ev yek êşand min, paşê got: "Te guman kir ku Allah û Resûlê wî dê li ser te zilm bikin?" Wê got: Her tiştê ku mirov vedişêrin, Allah dizane. Belê. Got: "Dema ku te ez dîtim, Cibrîl hat cem min. Wî bang li min kir û min ev yek ji te veşart. Min bersiv da wî û min jî ew ji te veşart, ji ber ku ew nayê cem te dema ku te cilên xwe derxistine. Min guman kir ku tu razayî û min nexwest te hişyar bikim ji tirsa ku tu netirsî. Wî got: 'Rabbê te ferman dide te ku tu biçî cem xelkê Beqî' û ji bo wan efûyê bixwazî.'" Min got: Ey Resûlê Allah, ez ê çi bibêjim ji wan re? Got: "Bibêje: Selam li ser xelkê van malan (goristanan) be ji mu'mîn û misilmanan, û Allah rehmê li yên ku beriya me çûne û yên ku piştî me tên bike, û bêguman em ê, inşallah, bigihîjin we."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ serdana al-Baqi’ kir û ji Allah xwest ku ji miriyan re bibexşîne.
Goristana li Medîneyê ye ku gelek ji sahabeyan lê hatine veşartin.
Ji Allahê re ji bo kesekî lêborîn xwestin.
Niștecîhên gorên, ku li vir mebesta wan miriyên goristanê ne.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku serdana goristanan, silavkirina miriyan û ji Allahê re ji bo wan rehmet û lêborîn xwestin destûrdayî û pêşniyarkirî ye. Ev rivayet herwiha duayeke guncaw ji bo serdanê hîn dike. Mezhebên fiqhê serdana goristanan û dua ji bo miriyan qebûl dikin; gotinên rast û hin hûrgiliyên pratîkî dikarin li gorî mezhebê cuda bin.
- Bi rêz serdana goristanê bike û bi duaya hatî veguhastin silavê bide miriyan.
- Ji Allahê re ji bo xizmên xwe yên mirî û misilmên din rehmet û lêborîn bixwaze.
- Ji bo îbadetê demeke aram hilbijêre û kesên din ên li goristanê aciz neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.