Sahih Muslim, hedîsa 302
Thabit ibn al-Dahhak rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Pêxember ﷺ
- 1Yahya ibn Yahyaji Muslim re vegotيَحْيَى بْنُ يَحْيَى
- 2Mu'awiya ibn Salam ibn Abu Salam ad‑Dimashqiمُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمِ بْنِ أَبِي سَلاَّمٍ الدِّمَشْقِيُّ
- 3Yahya ibn Abu Kathirيَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ
- 4Abu Qilabaأَبَا قِلاَبَةَ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمِ بْنِ أَبِي سَلاَّمٍ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، أَنَّ أَبَا قِلاَبَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِي شَىْءٍ لاَ يَمْلِكُهُ " .
Sabît ibn ed-Dahhak ragihand ku wî li binê darê bi Resûlullah ﷺ re bey'et kir û bêguman Resûlullah ﷺ wiha ferman kir:
"Kê bi dîneke ji bilî Îslamê bi derew sond bixwe, ew ê bibe wekî ku gotiye. Kê xwe bi tiştekî bikuje, ew ê di Roja Qiyametê de bi heman tiştî were ezabkirin. Û li ser kesekî neder (soz) tune ye ji bo tiştekî ku ne di destê wî de ye." Ev hadîs ji aliyê Muawiye ibn Selam ibn Ebî Selam ed-Dimeşqî ve, ji Yehya ibn Ebî Kesîr, ji Ebû Qilabe hatiye vegotin û Yehya ibn Yehya ji me re ragihandiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ev hedîs li dijî sondxwarina olî ya derew, xwekuştinê û nezrên li ser milkê kesên din hişyarî dide.
Sondek ku tê de kesek xwe bi oleke din ve girêdide an wê wekî efsûnê bang dike.
Sozeke bi heybet e ku mirov ji bo Allah tiştekî bike an bide.
Cihê ku sahabeyan bi Peyxember ﷺ re bey‘et kirin; ev wekî bey‘eta ar-Ridwan tê nasîn.
Zanyar diyar dikin ku sondxwarina derewîn, ku kesek xwe bi oleke din ve girêdide, hişyariyeke giran dihewîne: kesê ku van gotinan dibêje dê ji tiştê ku gotiye berpirsiyar be. Hişyariya li ser xwekuştinê destnîşan dike ku mirov ji bo ku jiyana xwe ji dest dide berpirsiyar e û ceza li gorî kiryarê ye; ev hişyarî mafê biryardana li ser hukmê dawî yê kesekî nade tu kesî. Di derbarê nezrê de, kes nayê mecbûrkirin ku tiştekî bide ku xwediyê wê nîne. Fiqhzan her wiha encamên sondxwarina bi gotinên kufrê diafirînin nîqaş dikin; nirxandin, di nav tiştên din de, bi niyet û gotina rast ve girêdayî ye.
- Heke dizanî ku bi wê derew dikî, gotineke olî wekî sondê bi kar neyne.
- Ramanên xwezirarkirinê cidî bigire û zû alîkariya kesekî pêbawer an pispor bixwaze.
- Sond an soz nede ku tiştekî bide ku xwediyê wê nînî; eşkere bêje ku bi rastî dikarî xwe bi çi ve girêbidî.
Ev vegotin bi rêzikeke din ji Thabit ibn ad-Dahhak tê û nivîsa li ser sond, xwekuştin û nezrê piştrast dike.
Sahih al-Bukhari · #1364 (Sahih)Al-Bukhari heman gotinên bingehîn bi rêya Thabit ibn ad-Dahhak veguhastiye.
Sahih Muslim · #304 (Sahih)Ev vegotin hişyariyê piştrast dike ku mirov dê Roja Qiyametê bi amûra ku bi wê xwe kuştiye were cezakirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.