Sahih Muslim, hedîsa 3205
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ ابْنَ زِيَادٍ كَتَبَ إِلَى عَائِشَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ قَالَ مَنْ أَهْدَى هَدْيًا حَرُمَ عَلَيْهِ مَا يَحْرُمُ عَلَى الْحَاجِّ حَتَّى يُنْحَرَ الْهَدْىُ وَقَدْ بَعَثْتُ بِهَدْيِي فَاكْتُبِي إِلَىَّ بِأَمْرِكِ . قَالَتْ عَمْرَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ لَيْسَ كَمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَا فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا مَعَ أَبِي فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ الْهَدْىُ .
Yehya kurê Yehya ji me re vegot: Min li ber Malik xwend, ew jî ji Ebdullah kurê Ebû Bekr, ew jî ji Emre keça Ebdirehman ragihand ku Îbn Ziyad nameyek ji Aişeyê re nivîsî û tê de got:
"Ebdullah kurê Ebbas gotiye: Kî heywanekê qurbanê bişîne, heta ku ew heywan were serjêkirin, hemû tiştên ku li ser heciyan heram in, li ser wî jî heram dibin. Min jî heywanê xwe yê qurbanê şandiye, loma tu jî fermana xwe ji min re binivîse." Emreyê got: Aişeyê wiha bersiv da: "Tiştê ku Îbn Ebbas gotiye ne wisa ye. Min bi destên xwe guliçên heywanên qurbana Pêxemberê Xwedê ﷺ çêkirin, paşê Pêxemberê Xwedê ﷺ bi destên xwe ew li stûyê wan kirin û piştre wan bi bavê min re şandin. Heta ku heywanên qurbanê hatin serjêkirin, tu tiştê ku Xwedê ji Pêxemberê Xwedê ﷺ re helal kiribû, li ser wî heram nebû."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku heywanekî qurbanê pêşî dişîne, ji ber vê yekê ne mecbûr e bikeve rewşa îhramê.
Ibn Ziyad ji Aîşeyê re nivîsî û li ser gotina Ibn Abbas pirsî, ji ber ku wî bixwe jî heywanekî qurbanê pêşî şandibû.
Heywanek ku wekî qurbanê hecê dişînin ber bi herema pîroz ve.
Nîşaneyeke nasînê ku li stûyê heywana qurbanê dihate danîn.
Rewşa pîroz a hecî, bi rêgez û qedexeyên wê yên têkildar re.
Vegotina Aîşeyê delîl e ku şandina an nîşankirina heywanekî qurbanê bi serê xwe neketina îhramê ferz dike û sînorkirinên wê jî dernaxe holê. Fiqhzan vê mijarê di çarçoveya rêgezên hedy û hecê de dinirxînin; çar mezhebên sunî di navbera pêşşandina heywana qurbanê û ketina rastîn a îhramê de cudahî datînin. Gotina sahabiyekî li gel pratîka veguhastî ya Pêxember ﷺ tê nirxandin.
- Cudahiyê di navbera pêşşandina heywana qurbanê û ketina rastîn a îhramê de nas bike.
- Dema alim li ser mijarekê cuda dibin, gotinên wan bi pratîka Pêxember ﷺ ya bi awayekî pêbawer veguhastî re bide ber hev.
- Heke di derbarê rêgezên hecê de dudilî hebe, berî ku tiştekî wekî mecbûriyet an qedexe qebûl bikî, şîreta pisporan bistîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.