Sahih Muslim, hedîsa 4432
Buraydah ibn al-Husayb rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Buraydah ibn al-Husayb hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الأَسْلَمِيَّ، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي . فَرَدَّهُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ . فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ " أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا " . فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلاَّ وَفِيَّ الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لاَ بَأْسَ بِهِ وَلاَ بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ فَجَاءَتِ الْغَامِدِيَّةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي . وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى . قَالَ " إِمَّا لاَ فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي " . فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ . قَالَ " اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ " . فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ . فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ " مَهْلاً يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ " . ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ .
Ebdullah kurê Bureyde ji bavê xwe ragihandiye ku Maîz kurê Malik ê Eslamî hat cem Resûlê Allah ﷺ û got:
"Ey Resûlê Allah! Min nefsa xwe stem kir, min zîna kiriye û ez dixwazim ku tu min paqij bikî." Resûlê Allah ﷺ ew vegerand. Roja din dîsa hat û got: "Ey Resûlê Allah! Min zîna kiriye." Resûlê Allah ﷺ cara duyemîn jî ew vegerand û şande cem qewmê wî û pirsî: "Gelo hûn di aqilê wî de tiştekî dibînin? Gelo hûn tiştekî lê inkar dikin?" Wan got: "Em wî tenê wekî yekî biaqil û ji başên me dizanin." Cara sêyemîn hat û Resûlê Allah ﷺ dîsa şande cem wan û pirsî; wan jî agahdar kirin ku di wî û aqilê wî de tu kêmasî nîne. Dema cara çaremîn hat, ji bo wî çalek hate kolandin û Resûlê Allah ﷺ hukm da û ew hate recmkirin (kevirbarankirin). Ragihîner got: Jineke ji eşîra Xamid hat û got: "Ey Resûlê Allah! Min zîna kiriye, min paqij bike." Resûlê Allah ﷺ ew jî vegerand. Roja din got: "Ey Resûlê Allah! Çima min vedigerînî? Gelo tu dixwazî min wekî Maîz vegerînî? Sond bi Allah, ez ducanî me!" Resûlê Allah ﷺ got: "Wê demê here heta ku tu welidî." Dema welidî, zarok di perçeyekî qumaş de anî û got: "Vaye zarokê ku min welandiye." Resûlê Allah ﷺ got: "Here û şîr bide wî heta ku tu ji şîr bibirî." Dema ji şîr birî, zarok anî cem Resûlê Allah ﷺ û di destê zarok de parçeyek nan hebû; got: "Ey Nebiyê Allah! Vaye min ew ji şîr biriye û ew niha xwarinê dixwe." Resûlê Allah ﷺ zarok da mêrekî ji Misilmanan, paşê emir da û ji bo wê jî çalek heta singê wê hate kolandin û mirovan ew recm kirin. Xalid kurê Welîd kevirek avêt serê wê û xwîn li rûyê Xalid belav bû; loma wî çêr li wê kir. Nebiyê Allah ﷺ çêra wî bihîst û got: "Hêdî be ey Xalid! Sond bi Wî yê ku canê min di destê Wî de ye, wê tobeyeke wisa kiriye ku heger xwediyê bacê (bacistê zalim) tobeyeke wisa bikira, dê lê hatiye efûkirin." Paşê Resûlê Allah ﷺ emir da, nimêja cenaze li ser wê kir û ew hate definkirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ girîngiya poşmaniya dilsoz û parastina zarokê da xuyakirin.
Jinê mebesta xwe nîşanî teslîmbûna cezaya qanûnî ya diyarkirî dikir.
Bi gav bi gav rawestandina şîrdana zarokê û derbas kirina wî bo xwarinên din.
Kesek ku bi neheqî pere ji mirovan distîne; Pêxember ﷺ ew wekî nimûneya gunehekî giran anî.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku dadger berî biryara qanûnî divê şiyana kesê ji bo têgihiştinê û şertên bûyerê binirxîne. Derxistina cezayê paşê zarok parast: pêşî diviyabû zarok ji dayik bibûya, paşê jî heta ku dikaribû bixwe bixwara lênihêrîn jê re bê kirin. Hedîs pendimaniya dilsoz pesn dide, lê ne teşwîq dike ku mirov gunehan eşkere bike an ceza bi xwe pêk bîne; cezayên qanûnî tenê di destê desthilata giştî ya xwedî destûr de ne û rêgezên hişk ên delîlan li ser wan tên sepandin. Zanyar her wiha nîqaş dikin ka kesê ku bi dilê xwe guneha xwe qebûl dike, baştir e bêdeng bimîne û poşman bibe, an jî dikare xwe bide ber desthilata xwedî destûr.
- Guneha kesekî neke mijara meraqê an şermandina giştî; pendimaniya dilsoz teşwîq bike.
- Berî biryaran ên ku bandorê li wan dikin, zarokan û kesên din ên girêdayî yên din biparêze.
- Pêkanîna cezayên qanûnî tenê bihêle destên saziyên xwedî destûr û rêgezên delîlan ên derbasdar.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.