Sahih Muslim, hedîsa 4433
Imran ibn Husain rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Imran ibn Husain hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ، مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو قِلاَبَةَ، أَنَّ أَبَا الْمُهَلَّبِ، حَدَّثَهُ عَنْ عِمْرَانَ، بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ حُبْلَى مِنَ الزِّنَى فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ فَدَعَا نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلِيَّهَا فَقَالَ " أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ فَائْتِنِي بِهَا " . فَفَعَلَ فَأَمَرَ بِهَا نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ لَهُ عُمَرُ تُصَلِّي عَلَيْهَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَقَدْ زَنَتْ فَقَالَ " لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ تَوْبَةً أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ تَعَالَى " .
Ebû Gessan Malik kurê Ebdul-Wahid el-Mismêî ji min re got: Muaz -wate kurê Hişam- ji me re got: Bavê min ji min re got: Yehya kurê Ebî Kesîr ji min re got: Ebû Qilabe ji min re got: Ebû Muhelleb ji Îmran kurê Husayn (rz) ragihand ku jinek ji eşîra Cuheyne, dema ku ji ber zînayê ducanî bû, hat cem Pêxemberê Xwedê ﷺ û got:
"Ey Pêxemberê Xwedê! Min gunehkî kiriye, loma cezaya şer'î li ser min pêk bîne." Pêxemberê Xwedê ﷺ waliyê wê gazî kir û ferman da: "Bi xêrî bi wê re bike, gava zarokê xwe anî dinyayê, wê bîne cem min." Wî jî wiha kir. Paşê Pêxemberê Xwedê ﷺ hukmê xwe da û cilên wê li ser wê hatin girêdan, paşê bi emrê wî ew bi keviran hate recimkirin. Dûv re Pêxemberê Xwedê ﷺ nimêja cenazeyê wê kir. Omer (rz) jê re got: "Ey Pêxemberê Xwedê! Ma tu ji bo wê nimêj dikî, halbukî wê zîna kiriye?" Pêxemberê Xwedê ﷺ bersiv da: "Wê tobeyeke wiha kiriye ku heger di navbera heftê kesên ji xelkê Medîneyê de bihata parvekirin, dê têra wan hemûyan bikira. Ma te tobeyeke ji vê çêtir dîtiye ku wê canê xwe ji bo Xwedê Teala feda kir?"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ poşmaniya wê ya rastîn wekî poşmaniyeke pir kûr nas kir.
Cezayeke ku di hiqûqa Îslamî de bi sûcekî diyarkirî ve girêdayî ye.
Ji gunehekî re poşmaniya rastîn, devjêberdan û vegeriyana ber bi Allah.
Kesê ku di vê rewşê de berpirsiyarê lênêrîna wê bû.
Zanyar destnîşan dikin ku Pêxember ﷺ li benda zayînê ma û ferman da ku baş bi wê re were kirin; ev lênêrîna ji bo wê û zarokê nîşan dide. Vegotin herwiha nîşan dide ku guneheke giran mirov ji rehmeta Allah dûr naxe û poşmaniya rastîn girîngiya mezin heye. Fiqhzan vê mijarê di çarçoveya rêzikên derbarê desthilata dadwerî û delîlan de nîqaş dikin; ev destûr nake ku kesên takekes ceza bicîh bînin.
- Bi rûmet û lênêrînê re tevî kesê ku poşman dibe, tewra piştî xeletiyeke giran.
- Di mijarên sûcdarî û poşmaniyê de ji zanyarên pêbawer û saziyên berpirsiyar rêberî bixwaze; tu carî bi tena serê xwe cezayek bicîh neke.
- Nehêle ku xeletiyek te ji poşmaniya rastîn û hêviya rehmeta Allah dûr bixe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.