Sahih Muslim, hedîsa 4440
Al-Bara' ibn 'Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Bara' ibn 'Azib hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِيَهُودِيٍّ مُحَمَّمًا مَجْلُودًا فَدَعَاهُمْ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . قَالُوا نَعَمْ . فَدَعَا رَجُلاً مِنْ عُلَمَائِهِمْ فَقَالَ " أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى أَهَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . قَالَ لاَ وَلَوْلاَ أَنَّكَ نَشَدْتَنِي بِهَذَا لَمْ أُخْبِرْكَ نَجِدُهُ الرَّجْمَ وَلَكِنَّهُ كَثُرَ فِي أَشْرَافِنَا فَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الشَّرِيفَ تَرَكْنَاهُ وَإِذَا أَخَذْنَا الضَّعِيفَ أَقَمْنَا عَلَيْهِ الْحَدَّ قُلْنَا تَعَالَوْا فَلْنَجْتَمِعْ عَلَى شَىْءٍ نُقِيمُهُ عَلَى الشَّرِيفِ وَالْوَضِيعِ فَجَعَلْنَا التَّحْمِيمَ وَالْجَلْدَ مَكَانَ الرَّجْمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَكَ إِذْ أَمَاتُوهُ " . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ} إِلَى قَوْلِهِ { إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ} يَقُولُ ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنْ أَمَرَكُمْ بِالتَّحْمِيمِ وَالْجَلْدِ فَخُذُوهُ وَإِنْ أَفْتَاكُمْ بِالرَّجْمِ فَاحْذَرُوا . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ} { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ} { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ} فِي الْكُفَّارِ كُلُّهَا .
Bera' b. Azib (r.a.) wiha rivayet dike: Cihûyekî ku rûyê wî bi komirê hatibû reşkirin û qamçî lê xistibûn, li ber Resûlullah ﷺ derbas bû. Resûlullah ﷺ bang li wan (Cihûyan) kir û pirsî:
"Di kitêba we de sînora cezayê zînaker ev e?" Wan got: "Erê." Paşê Resûlullah ﷺ bang li zanyarekî wan kir û got: "Ez te sond didim bi navê wî Allah ê ku Tewratê li ser Mûsa nazil kiriye; ma di kitêba we de sînora cezayê zînaker ev e?" Wî got: "Na! Heke te ez bi vî navî sond nedabûma, min dê ev agahî nedaye te. Em di kitêba xwe de recmê (kevirkirinê) dibînin. Lê belê, ev tawan di nav eşrafên me de zêde bû. Gava me kesekî eşraf digirt, me ew berdidan; lê gava me kesekî lawaz digirt, me ceza li ser wî bicardianîn. Me got: 'Werin em li ser tiştekî li hev bikin ku em hem li ser eşraf û hem jî li ser lawazan bicardînin.' Loma me şûna recmê, reşkirina rû û qamçîkirin danîn." Li ser vê yekê Resûlullah ﷺ got: "Ya Allah! Ez yekem kes im ku fermana te zindî dikim piştî wan ew mirandibû." Paşê emrê wî da û ew kes hate recmkirin. Hingê Allah Ezze we Celle ev ayet nazil kirin: {"Ey Resûl! Bila yên ku di kufrê de lez dikin te xemgîn nekin..."} heta gotina Wî: {"...heger ev ji we re were dayîn, wê bigirin."} (Cihûyan digot): "Herin ba Muhemmed ﷺ; heger ew fermana reşkirina rû û qamçîkirinê bide we, wê bigirin; lê heger ew fetwaya recmê bide we, jê dûr bikevin." Piştre Allah Teala ev ayet nazil kirin: {"Yên ku bi ya ku Allah nazil kiriye hukm nakin, bêguman ew kafir in"}, {"Yên ku bi ya ku Allah nazil kiriye hukm nakin, bêguman ew zalim in"}, {"Yên ku bi ya ku Allah nazil kiriye hukm nakin, bêguman ew fasîq in."} Ev hemû ayet di derbarê kafiran de hatine nazilkirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ sepandina wekhevî ya cezaya vahyî vejand sererast.
Mêrêkî Cihû ku zîna kiribû, anîn cem Pêxember ﷺ. Alimê Cihû yê li wir hebû qebûl kir ku Tewrat cezkirinê fermana dikir, lê ji bo kesên bi statûya bilind ev ceza bi reşkirina rû û qamçîdanê hatibû guhertin.
Reşkirina rû, li vir bi dûmanê reş an bi maddeyekê dişibihe wê.
Cezayeke ku qanûna Îslamê ji bo hin sûcan destnîşan dike.
Cezaya ku, li gorî nivîsa Tewratê ya di vê vegotinê de hatiye vegotin, ji bo zînayê derbas bû.
Şîrovekarên klasîk balê dikişînin ser vê ku vegotin bêedaletiyê şermezar dike: kesên bi statûya bilind ji rêzikan xilas dibin, lê kesên lawaz têne cezakirin. Ew herwiha dibêjin ku di vê çarçoveyê de Quran ayetên li ser dadgehkirina bê vahya Xwedê bi bêbaweran ve girêdide; ji ber vê yekê, têgehên bêbawerî, bêedaletî û gunehkarî divê di çarçoveya xwe de bên şirovekirin û bê zanîn li ser kesên taybet ên misilman neyên sepandin. Ev hedîs destûrê nade kesên sivîl ku cezayan bi cih bînin: biryarên cezayî ji desthilatên peywirdar re ne û divê li gorî şert û rêzikên delîlên qanûnê bên dayîn.
- Rêzikan bi dadperwerî bi kar bîne û ji kesên bi bandor re îstîsna çêneke.
- Gotinan li gorî çavkaniyên bawerbar kontrol bike û agahiyên girîng ji bo berjewendiya xwe veşarî neke.
- Dozên cezayî bihêle destê saziyên peywirdar û bi desthilata xwe biryarê nede.
Ev vegotina Ibn Umar diyar dike ku Cihûyan doz anî cem Pêxember ﷺ û ew çawa serî li Tewratê da.
Sahih Muslim · #4441 (Sahih)Ev rêya veguhastinê ya ji Al-Bara' ibn 'Azib vegotina nakokiya li ser ceza û muameleya newekhev piştrast dike.
Sahih al-Bukhari · #7213 (Sahih)Ev vegotina Sahih jî behsa doza Cihûyan û sepandina biryara Tewratê dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.