Sahih Muslim, hedîsa 4633
Sahl ibn Hunayf rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Sahl ibn Hunayf hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ سِيَاهٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَامَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَوْمَ صِفِّينَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ لَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَلَوْ نَرَى قِتَالاً لَقَاتَلْنَا وَذَلِكَ فِي الصُّلْحِ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ " بَلَى " . قَالَ أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ " بَلَى " . قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ " يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي اللَّهُ أَبَدًا " . قَالَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ فَلَمْ يَصْبِرْ مُتَغَيِّظًا فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى . قَالَ أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى . قَالَ فَعَلاَمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا . قَالَ فَنَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْفَتْحِ فَأَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهُ إِيَّاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَفَتْحٌ هُوَ قَالَ " نَعَمْ " . فَطَابَتْ نَفْسُهُ وَرَجَعَ .
Ebû Wa'il ragihand ku got: Sehl b. Hunejf di Roja Siffînê de rabû ser piyan û got:
"Ey xelk! Hûn nefsa xwe sûcdar bikin (ji ber kêmasiya tedbîrê); em di Roja Hudeybiyê de ligel Resûlullah ﷺ bûn. Heke me şer guncaw dîtiba, me dê şer bikira. Ev di dema sulhê de bû ku di navbera Resûlullah ﷺ û muşrîkan de hatibû girêdan. Omer b. Xettab hat, nêzîkî Resûlullah ﷺ bû û got: 'Ya Resûlallah! Ma ne em li ser heq in û ew li ser batil in?' Wî bersiv da: 'Belê.' Wî pirsî: 'Ma ne yên ji me tên kuştin di Cennetê de ne û yên ji wan tên kuştin di Dojehê de ne?' Wî bersiv da: 'Belê.' Wî got: 'Wê çima em di dînê xwe de teslîmiyetê nîşan bidin û vegerin, hîn Allah di navbera me û wan de hukm nedaye?' Wî got: 'Ey kurê Xettabê! Bêguman ez Resûlê Allah im û Allah tu carî ez winda nakim.' Riwî got: Omer çû, lê nikaribû xwe li hember hêrsê bigire, lewma çû ba Ebû Bekir û got: 'Ya Ebû Bekir! Ma ne em li ser heq in û ew li ser batil in?' Wî bersiv da: 'Belê.' Wî pirsî: 'Ma ne yên ji me tên kuştin di Cennetê de ne û yên ji wan tên kuştin di Dojehê de ne?' Wî bersiv da: 'Belê.' Wî got: 'Wê çima em di dînê xwe de teslîmiyetê nîşan bidin û vegerin, hîn Allah di navbera me û wan de hukm nedaye?' Ebû Bekir got: 'Ey kurê Xettabê! Bêguman ew Resûlê Allah e û Allah tu carî wî winda nake.' Riwayetker dewam kir: Piştre Qur'an bi ayetên fetihê li ser Resûlullah ﷺ nazil bû. Wî şand pey Omer û ew jê re xwend. Wî pirsî: 'Ya Resûlallah! Gelo ev fetih e?' Wî bersiv da: 'Erê.' Li ser vê yekê dilê Omer aram bû û vegeriya.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Hudeybiyê hîn kir ku bawerî carinan ji bo peymaneke dijwar sebirê dixwaze.
Di dema Şerê Siffînê de, Sehl ibn Huneyf peymana aştiyê ya Hudeybiyê bi bîr anî. Di nivîsê de eşkere hatiye gotin ku Omer di destpêkê de li dijî şertan bû û paşê aram bû, dema ku hat eşkerekirin ku wehya Sûreya al-Feth nîşana serkeftinê bû.
Cihê ku Pêxember ﷺ û Qureyşiyan peymaneke aştiyê girêdan.
Gotina Omer bû ji bo şertên ku wî wê demê wekî şertên nebaş û dijwar dibînî.
Sûreya ku wehya derbarê serkeftinê de tê de bû; Pêxember ﷺ piştrast kir ku peyman serkeftin bû.
Zanyarên klasîk, di nav wan de en-Newewî di şîroveya xwe ya Sahih Muslim de, destnîşan dikin ku peymaneke aştiyê bi ne-misilmanan re dikare destûrî be heke ji civaka misilmanan re sûdê bîne. Ev bûyer hîn dike ku şehrezayiya biryarekê her tim yekser xuya nabe û Pêxember ﷺ xwe spart Allah. Nerazîbûna Omer ji dilxwazî û hewesa rastîn derket, lê bawermend bi zanîn û rêberiya Pêxember ﷺ rê dikeve.
- Zû biryarê negire ku peymaneke dijwar tê wateya têkçûnê; şehrezayî û encamên wê yên demdirêj jî binirxîne.
- Heke biryarek te xemgîn dike, bi rêz pirsan bike û li hember rêberiya pêbawer vekirî bimîne.
- Dema ku encam hîn xuya nabe sebirê bike û xwe bispêre Allah, di heman demê de bi berpirsiyarî tevbigere.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.