Sahih Muslim, hedîsa 4640
Hudhayfah ibn al-Yaman rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Hudhayfah ibn al-Yaman hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ فَقَالَ رَجُلٌ لَوْ أَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاتَلْتُ مَعَهُ وَأَبْلَيْتُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ أَنْتَ كُنْتَ تَفْعَلُ ذَلِكَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ الأَحْزَابِ وَأَخَذَتْنَا رِيحٌ شَدِيدَةٌ وَقُرٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ " أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ " أَلاَ رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ فَقَالَ " قُمْ يَا حُذَيْفَةُ فَأْتِنَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ " . فَلَمْ أَجِدْ بُدًّا إِذْ دَعَانِي بِاسْمِي أَنْ أَقُومَ قَالَ " اذْهَبْ فَأْتِنِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَلاَ تَذْعَرْهُمْ عَلَىَّ " . فَلَمَّا وَلَّيْتُ مِنْ عِنْدِهِ جَعَلْتُ كَأَنَّمَا أَمْشِي فِي حَمَّامٍ حَتَّى أَتَيْتُهُمْ فَرَأَيْتُ أَبَا سُفْيَانَ يَصْلِي ظَهْرَهُ بِالنَّارِ فَوَضَعْتُ سَهْمًا فِي كَبِدِ الْقَوْسِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْمِيَهُ فَذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَلاَ تَذْعَرْهُمْ عَلَىَّ " . وَلَوْ رَمَيْتُهُ لأَصَبْتُهُ فَرَجَعْتُ وَأَنَا أَمْشِي فِي مِثْلِ الْحَمَّامِ فَلَمَّا أَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَفَرَغْتُ قُرِرْتُ فَأَلْبَسَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ فَضْلِ عَبَاءَةٍ كَانَتْ عَلَيْهِ يُصَلِّي فِيهَا فَلَمْ أَزَلْ نَائِمًا حَتَّى أَصْبَحْتُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ قَالَ " قُمْ يَا نَوْمَانُ " .
Îbrahîm el-Teymî ji bavê xwe riwayet dike û dibêje: Em li cem Huzeyfe (r.a.) rûniştibûn. Mêrekî got:
"Heke ez bigihîştimaya dema Resûlullah (ﷺ), min ê li kêleka wî şer bikira û di rêya wî de bi hemû hêza xwe bixebitîma." Huzeyfe (r.a.) got: "Dibe ku te wisa bikira (lê divê tu bi vala pesnê xwe nedî). Ez şeva Şerê Ehزابان li gel Resûlullah (ﷺ) bûm. Bayeke tund û sarmayeke dijwar me girtibû. Resûlullah (ﷺ) gotin: 'Ma kesek tune ye ku here û nûçeya dijminan ji min re bîne? Bila Allah wî roja Qiyametê li gel min bike.' Em hemû bêdeng man û kesekî ji me bersiv neda. Dîsa gotin: 'Ma kesek tune ye ku here û nûçeya dijminan ji me re bîne? Bila Allah wî roja Qiyametê li gel min bike.' Em dîsa bêdeng man û kesekî bersiv neda. Cara sêyemîn jî heman tişt gotin. Dîsa em bêdeng man û kesekî bersiv neda. Paşê gotin: 'Rabe ya Huzeyfe! Here û nûçeya dijminan ji me re bîne.' Gava wan bi navê min bang kir, neçar mam ku ez rabim. Gotin: 'Here û nûçeya dijminan ji min re bîne û wan li ser min provoke neke.' Dema ez ji cem wan derketim, min wisa hîs dikir ku ez di hemameke germ de dimeşim. Gava ez gihiştim wan, min dît ku Ebû Sufyan pişta xwe dida agir da ku germ bibe. Min tîr danî nîvê kevanê û xwestim wî bikujim, lê min gotina Resûlullah (ﷺ) bi bîr anî: 'Wan li ser min provoke neke.' Heke min ew avêtiba, min ê lê xistiba. Lê ez vegeriyam û dîsa wekî ku di hemamekê de bimeşim germahî hîs dikir. Gava ez hatim cem wî û min nûçeya dijminan jê re got, karê min qedand û sarbûn dest pê kir. Resûlullah (ﷺ) perçeyê zêde yê çarşefa xwe ya ku di nimêjê de xwe pê dipêça, da min. Ez heta sibehê razam. Gava sibeh bû, gotin: 'Rabe ya xewgiran!'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Hudheyfeyê guh da Peyxember ﷺ û di şertên dijwar de bi nûçeyan vegeriya.
Bûyer di şeva Şerê Xendekê de qewimî, dema ku ba hêzdar û sarmahiya dijwar li misilmanan ket. Peyxember ﷺ kesek xwest ku kampa dijmin keşf bike û Hudheyfe ibn el-Yeman bi xwe tayîn kir.
Hevalbend: hevbendiya eşîrên dijmin ku di Şerê Xendekê de Medîneyê dorpêç kir.
Berhevkirina agahiyan li ser cih û rewşa dijber.
Qebayek fireh an şalek ku ji Hudheyfeyê re hate dayîn da ku xwe ji sarê biparêze.
Zanyarên klasîk, di nav wan de en-Newewî, dibêjin ku bindebûna Hudheyfeyê tê wê wateyê ku wî peywir bêyî provokirina dijmin pêk anî, her çend derfet dît ku Ebu Sufyan bixe. Çîrok nîşan dide ku dilsozîya rast ne ji gotinên mezin pêk tê, lê ji pêkanîna peywira spartî bi sebr û dîsîplînê pêk tê. Xelata ku Peyxember ﷺ behs kir, nirxa xizmetê û dilsoziya bi rêberiya wî re derdixe holê.
- Gotinên mezin bi kirinên pêbawer biguherîne û peywirên ku berpirsiyariya wan girtiye pêk bîne.
- Talîmatên zelal bi baldarî bişopîne, tewra dema ku rêbazeke din ji te re balkêştir xuya bike.
- Alîkariya pratîkî pêşkêşî kesên di tengasiyê de bike, wek ku Peyxember ﷺ Hudheyfeyê ji sarê parast.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.