Sahih Muslim, hedîsa 4650
Abdullah ibn Masud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Masud hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاجِدٌ وَحَوْلَهُ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ عُقْبَةُ بْنُ أَبِي مُعَيْطٍ بِسَلاَ جَزُورٍ فَقَذَفَهُ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرْفَعْ رَأْسَهُ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَخَذَتْهُ عَنْ ظَهْرِهِ وَدَعَتْ عَلَى مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَقَالَ " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ الْمَلأَ مِنْ قُرَيْشٍ أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَعُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَعُقْبَةَ بْنَ أَبِي مُعَيْطٍ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ أَوْ أُبَىَّ بْنَ خَلَفٍ " . شُعْبَةُ الشَّاكُّ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُمْ قُتِلُوا يَوْمَ بَدْرٍ فَأُلْقُوا فِي بِئْرٍ غَيْرَ أَنَّ أُمَيَّةَ أَوْ أُبَيًّا تَقَطَّعَتْ أَوْصَالُهُ فَلَمْ يُلْقَ فِي الْبِئْرِ .
Ji Ebdullah (r.e.) hatiye vegotin, wî got: Dema ku Resûlê Allah ﷺ di secdê de bû û hinek kesên ji Qureyşê li dora wî bûn, Uqbe kurê Ebû Mueyt parçeyek ji zikê devekê anî û avêt ser pişta Resûlê Allah ﷺ. Wî serê xwe ranekir heta ku Fatime (r.e.) hat û ew ji ser pişta wî rakir û ji yê ku ev kiryara kirî re lenet kir. Paşê Resûlê Allah ﷺ wiha dua kir:
"Ya Allah! Tu bi xwe li ser serokên Qureyşê bibî; Ebû Cehl kurê Hişam, Utbe kurê Rebîe, Uqbe kurê Ebû Mueyt, Şeybe kurê Rebîe û Umeyye kurê Xelef an jî Ubeyy kurê Xelef." (Raviyê bi navê Şube di navbera Umeyye û Ubeyy de şik kiriye). Ebdullah dibêje: "Min dît ku ew hemû di Roja Bedirê de hatin kuştin û avêtin nav bîrekê, lê tenê cesedê Umeyye an Ubeyy perçe perçe bûbû û nehatibû avêtin nav bîrê."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ henek û tinazê tehemûl kir û ji Allahê re ji bo dadmendiyê dua kir.
Rivayet bûyereke diyarkirî ya li Mekkeyê vedibêje: di dema nimêjê de, 'Uqba ibn Abi Mu'ayt reşokên deveyekê avêt ser pişta Pêxember ﷺ. Fatima wan rakir, paşê Pêxember ﷺ ji Allahê xwest ku serokên Qureyşê yên hatine gotin bi dadmendî ceza bike.
Di nimêjê de tewandina ku tê de enî digihîje erdê.
Organên hundirîn ên heywanê; bi wan kirina qirêjiyê ji bo biçûkxistinê bû.
Cihê şerê navdar ê di navbera misilmanan û Qureyşê de.
Şîrovekarên wekî en-Newewî dibêjin ku Pêxember ﷺ di dema biçûkxistinê de sebr kir û ji Allahê re ji bo dadmendiyê dua kir, ne ku xwe tolhildanê bike. Rivayet herwiha qîmeta alîkariya Fatimayê ji bavê xwe re nîşan dide. Behskirina serokan û çarenûsa wan li Bedrê destnîşan dike ku hêz û zilm mirovê ji dadweriya Allah naparêzin.
- Di îbadetê de xwe domdar û serhişk bigire, her çend kesên din henekê bi te bikin an astengiyê derxin.
- Dema kesek tê biçûkxistin, alîkarî bike: Fatima qirêjiyê ji ser pişta Pêxember ﷺ rakir.
- Tolhildanê bihêle ji Allahê re û neheqiyê wekî bihane ji bo tolhildana xwe negire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.