Sahih Muslim, hedîsa 4664
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ، الزُّهْرِيُّ كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِلزُّهْرِيِّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ " . فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ ائْذَنْ لِي فَلأَقُلْ قَالَ " قُلْ " . فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ وَذَكَرَ مَا بَيْنَهُمَا وَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ أَرَادَ صَدَقَةً وَقَدْ عَنَّانَا . فَلَمَّا سَمِعَهُ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ . قَالَ إِنَّا قَدِ اتَّبَعْنَاهُ الآنَ وَنَكْرَهُ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَىِّ شَىْءٍ يَصِيرُ أَمْرُهُ - قَالَ - وَقَدْ أَرَدْتُ أَنْ تُسْلِفَنِي سَلَفًا قَالَ فَمَا تَرْهَنُنِي قَالَ مَا تُرِيدُ . قَالَ تَرْهَنُنِي نِسَاءَكُمْ قَالَ أَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ أَنَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا قَالَ لَهُ تَرْهَنُونِي أَوْلاَدَكُمْ . قَالَ يُسَبُّ ابْنُ أَحَدِنَا فَيُقَالُ رُهِنَ فِي وَسْقَيْنِ مِنْ تَمْرٍ . وَلَكِنْ نَرْهَنُكَ اللأْمَةَ - يَعْنِي السِّلاَحَ - قَالَ فَنَعَمْ . وَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ بِالْحَارِثِ وَأَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ وَعَبَّادِ بْنِ بِشْرٍ قَالَ فَجَاءُوا فَدَعَوْهُ لَيْلاً فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ إِنِّي لأَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ صَوْتُ دَمٍ قَالَ إِنَّمَا هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعُهُ وَأَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ لَيْلاً لأَجَابَ . قَالَ مُحَمَّدٌ إِنِّي إِذَا جَاءَ فَسَوْفَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى رَأْسِهِ فَإِذَا اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَدُونَكُمْ قَالَ فَلَمَّا نَزَلَ نَزَلَ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ فَقَالُوا نَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الطِّيبِ قَالَ نَعَمْ تَحْتِي فُلاَنَةُ هِيَ أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ . قَالَ فَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ مِنْهُ قَالَ نَعَمْ فَشُمَّ . فَتَنَاوَلَ فَشَمَّ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَعُودَ قَالَ فَاسْتَمْكَنَ مِنْ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالَ دُونَكُمْ . قَالَ فَقَتَلُوهُ .
Jabir (r.a.) wiha rivayet kiriye: Resûlê Allah ﷺ gotin:
"Kî dê Ka'b bîn Eşref bikuje? Bêguman wî Allah û Resûlê Wî êşandiye." Muhemmed bîn Mesleme got: "Ya Resûlê Allah! Gelo tu dixwazî ku ez wî bikujim?" Resûlê Allah ﷺ gotin: "Erê." Wî got: "Destûrê bide min da ku ez bi awayekî guncaw bi wî re biaxivim." Resûlê Allah ﷺ gotin: "Biaxive." Loma Muhemmed bîn Mesleme çû cem Ka'b û behsa dostaniya wan a kevn kir û got: "Ev mêrik (Resûlê Allah ﷺ) biryar daye ku ji me zekatê kom bike û ev yek me xistiye tengasiyeke mezin." Dema Ka'b ev bihîst, got: "Bi Allah sond! Hûnê ji ber wî hîn bêhtir bikevin zehmetiyê." Muhemmed bîn Mesleme got: "Bêguman em niha bûne şopdarên wî û em hez nakin ku em dev jê berdin heta em bibînin ka karê wî dê bigihîje çi encamê. Ez dixwazim ku tu deynekî bidî min." Ka'b got: "Tu dê çi wekî barimte (rehîn) bidî?" Wî got: "Tu çi dixwazî?" Ka'b got: "Jinên xwe wekî barimte bidin min." Wî got: "Tu di nav Ereban de herî xweşik î; ma em jinên xwe didin te wekî barimte?" Ka'b got: "Wê demê zarokên xwe bidin min." Wî got: "Kurê yekî ji me dê were çêrkirin û bêjin ku ew ji bo du wasq xurme hatiye rehînkirin. Lê em dikarin çekên xwe bidin te wekî barimte." Ka'b got: "Baş e." Paşê Muhemmed bîn Mesleme soz da ku ew dê bi Haris, Ebû Ebs bîn Cebr û Ebbad bîn Bişr re were cem wî. Ew hatin û şevê bang lê kirin. Ew daket cem wan. Sufyan dibêje ku ji bilî Emr hemû ragihîneran wiha gotine: Jina Ka'b jê re got: "Ez dengekî dibihîzim ku mîna dengê xwînê ye." Ka'b got: "Ev tenê Muhemmed bîn Mesleme û birayê wî yê şîrî Ebû Naîle ne. Dema mêrekî comerd şevê were vexwendin, her çend ji bo kuştinê be jî, divê bersivê bide." Muhemmed ji hevalên xwe re got: "Dema ew dakeve, ez dê destê xwe dirêjî serê wî bikim û gava min ew qayîm girt, hûn erkê xwe pêk bînin." Dema ew daket, cilê xwe li xwe pêçandibû. Wan jê re got: "Em bêhneke xweş ji te distînin." Wî got: "Erê, li cem min jinek heye ku di nav jinên Ereban de herî bîhnxweş e." Muhemmed got: "Destûrê didî min ku ez bêhnê jê bikim?" Ka'b got: "Erê, bêhnê jê bike." Muhemmed destê xwe avêt serê wî û bêhn kir. Paşê got: "Destûrê didî min ku ez careke din bêhnê bikim?" Wî erê kir, lê Muhemmed serê wî qayîm girt û ji hevalên xwe re got: "Erkê xwe pêk bînin!" Û wan ew kuşt.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ destûr da operasyonêkî armancdar li dijî Kaʿb ibn al-Ashraf.
Kaʿb ibn al-Ashraf Pêxember ﷺ hêrs kiribû. Vegotin vedibêje ku Muḥammad ibn Maslama berî operasyonê destûr xwest û wê bi hevalên xwe re pêk anî.
Tiştekî bi nirx ku wekî garantî ji bo deynê tê dayîn.
Pîvaneke kevneşopî ya hilberên çandiniyê ye, ku li vir ji bo xurme tê bikaranîn.
Kesê ku ji hêla heman jinê ve bi şîrê hatiye xwarin û bi vî awayî têkiliyeke taybet a malbatî bi wê re heye.
Zanyarên klasîk vê vegotinê di çarçoveya rêzikên şer û desthilatdariya giştî de nîqaş dikin. Ew operasyoneke dîrokî ya taybet vedibêje ku Pêxember ﷺ pejirandiye; ev ne destûreke giştî ye ku kesên takekesî tundûtûjiyê bikar bînin. Fiqhzanên misilman xapandina di vegotinê de bi rewşa awarte ya şer ve girêdidin; ev ne destûr e ji bo xapandin an tundûtûjiyê li derveyî desthilatdariya qanûnî û rêzikên derbasdar.
- Di nakokiyên giran de li pey desthilatdariya qanûnî bike û bi serê xwe dest bi tundûtûjiyê neke.
- Berî destpêkirinê destûrê bixwaze û dema kar xetereyan dihewîne bi kesên têkildar re li hev bike.
- Rûmeta mirovan biparêze û vê vegotina dîrokî ya şer wekî rêgezeke giştî ya tevgera rojane negire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.