Sahih Muslim, hedîsa 5366
Abd al-Rahman ibn Abi Bakr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abd al-Rahman ibn Abi Bakr hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ الْعَطَّارُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ نَزَلَ عَلَيْنَا أَضْيَافٌ لَنَا - قَالَ - وَكَانَ أَبِي يَتَحَدَّثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ اللَّيْلِ - قَالَ - فَانْطَلَقَ وَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ افْرُغْ مِنْ أَضْيَافِكَ . قَالَ فَلَمَّا أَمْسَيْتُ جِئْنَا بِقِرَاهُمْ - قَالَ - فَأَبَوْا فَقَالُوا حَتَّى يَجِيءَ أَبُو مَنْزِلِنَا فَيَطْعَمَ مَعَنَا - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّهُ رَجُلٌ حَدِيدٌ وَإِنَّكُمْ إِنْ لَمْ تَفْعَلُوا خِفْتُ أَنْ يُصِيبَنِي مِنْهُ أَذًى - قَالَ - فَأَبَوْا فَلَمَّا جَاءَ لَمْ يَبْدَأْ بِشَىْءٍ أَوَّلَ مِنْهُمْ فَقَالَ أَفَرَغْتُمْ مِنْ أَضْيَافِكُمْ قَالَ قَالُوا لاَ وَاللَّهِ مَا فَرَغْنَا . قَالَ أَلَمْ آمُرْ عَبْدَ الرَّحْمَنِ قَالَ وَتَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ . قَالَ فَتَنَحَّيْتُ - قَالَ - فَقَالَ يَا غُنْثَرُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَوْتِي إِلاَّ جِئْتَ - قَالَ - فَجِئْتُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ مَا لِي ذَنْبٌ هَؤُلاَءِ أَضْيَافُكَ فَسَلْهُمْ قَدْ أَتَيْتُهُمْ بِقِرَاهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يَطْعَمُوا حَتَّى تَجِيءَ - قَالَ - فَقَالَ مَا لَكُمْ أَلاَ تَقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ - قَالَ - فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَوَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ - قَالَ - فَقَالُوا فَوَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ . قَالَ فَمَا رَأَيْتُ كَالشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ قَطُّ وَيْلَكُمْ مَا لَكُمْ أَنْ لاَ تَقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا الأُولَى فَمِنَ الشَّيْطَانِ هَلُمُّوا قِرَاكُمْ - قَالَ - فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَسَمَّى فَأَكَلَ وَأَكَلُوا - قَالَ - فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَرُّوا وَحَنِثْتُ - قَالَ - فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ " بَلْ أَنْتَ أَبَرُّهُمْ وَأَخْيَرُهُمْ " . قَالَ وَلَمْ تَبْلُغْنِي كَفَّارَةٌ .
Ebdurehman kurê Ebû Bekir (r.a) ragihand: Mêvan hatin mala me. Bavê min adet bû ku şevan diçû cem Resûlullah ﷺ û pê re sohbet dikir. Dema derket, got: 'Ey Ebdurehman, ji mêvanên xwe re xwarinê amade bike.' Dema êvar bû, me xwarina wan anî, lê wan red kir û gotin: 'Heta xwediyê malê neyê û bi me re nexwe, em ê nexwin.' Min ji wan re got: 'Ew mirovekî tund e, heke hûn nexwin ez ditirsim ku ziyanê bide min,' lê dîsa jî wan red kir. Dema bavê min hat, yekem tiştê ku pirsî ev bû: 'We ji mêvanan re xwarin danîye?' Wan got: 'Na, bi Xwedê sond! Me hêj nedaniye.' Wî got: 'Min ferman neda Ebdurehman?' Ez ji wî dûr ketim. Wî bang kir: 'Ey Ebdurehman!' Ez bêtir dûr ketim. Wî got: 'Ey bêhiş! Bi Xwedê sond li te dikim, heke tu dengê min bibihîzî divê tu were cem min.' Ez çûm û gotum: 'Bi Xwedê sond! Tawanbariya min tune ye. Ev mêvanên te ne; tu dikarî ji wan bipirsî. Min xwarin ji wan re anî lê wan red kir ku heta tu neyî nexwin.' Wî ji wan re got: 'Çima we ziyafeta me qebûl nekir? Bi Xwedê sond! Ez ê îşev qet nexwim.' Wan got: 'Bi Xwedê sond! Heta tu nexwî em ê jî nexwin.' Wî got: 'Min qet şevek wiha xerab nedîtiye. Heyf li we be! Çima hûn ziyafeta me qebûl nakin?' Paşê got: 'Sonda min a yekem ji Şeytan bû. Xwarinê bînin.' Xwarin hat anîn, wî Bismillah got û xwar, wan jî xwar. Sibehê ew çû cem Pêxember ﷺ û got: 'Ya Resûlallah! Wan rast gotin, lê min sonda xwe şikand.' Mesele jê re vegot. Pêxember ﷺ got: 'Belkî tu ji hemûyan rasttir û baştir î.' Ragihîner dibêje: Min nebihîst ku wî kefaret daye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mêvanperwerî sebrê dixwaze; sondê ku bêhişane hatiye xwarin dikare were betal kirin.
Xwarin û mêvanperweriya ku mêvandar ji mêvanên xwe re pêşkêş dike.
Nekirina tiştê ku kesek bi sondê soz daye.
Kirina tiştekî ku hatiye destnîşankirin da ku sondê şikestî were telafîkirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku sondê ku kesek ji kirina qenciyê an pêkanîna berpirsiyariyekê dûr dixe, divê bi her bihayî neyê parastin: divê mirov tiştê çêtir bike û kefareta destnîşankirî bide. Ebû Bekir fêm kir ku bersiva wî ya yekem rewş xirabtir kiribû û hişt ku mêvan xwarinê bixwin. Ev rivayet hem mêvanperweriya wî ya dilsoz hem jî amadebûna wî ya ji nû ve nirxandina gotinên xwe pesn dide. Lê belê, veguhêzer eşkere nake ka Ebû Bekir kefaret daye an na.
- Ji mêvanan re xwarin pêşkêş bike bêyî ku zextê li wan bikî; bersiva wan bi sebrê pêşwazî bike.
- Dema hêrsbûyî yî, sondê ku mêvanperweriyê an qenciyeke din asteng dike nexwe.
- Heke sond xwariye û kirina tiştê çêtir hewce dike ku tu wê bişkînî, li ser kefareta destnîşankirî agahdariya pêbawer bixwaze.
Ev rivayet mafê mêvan ji mêvanperweriyê re dibêje û prensîba pêşxistina helwesteke mêvanperwer temam dike.
40 Hadith van an-Nawawi · #15 (Sahih)Şîreta ku mirov gotinên baş bibêje an bêdeng bimîne, bi kontrolkirina hêrsê û dûrketina ji peyvên ku rewşê xirabtir dikin ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.