Sahih Muslim, hedîsa 6980
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Marzuq ibn bint Mahdi ibn Maymunji Muslim re vegotمُحَمَّدُ بْنُ مَرْزُوقِ ابْنِ بِنْتِ مَهْدِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ
- 2Rawhرَوْحٌ
- 3Malikمَالِكٌ
- 4Abu az‑Zinadأَبِي الزِّنَادِ
- 5Al‑A'rajالأَعْرَجِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَرْزُوقِ ابْنِ بِنْتِ مَهْدِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ حَسَنَةً قَطُّ لأَهْلِهِ إِذَا مَاتَ فَحَرِّقُوهُ ثُمَّ اذْرُوا نِصْفَهُ فِي الْبَرِّ وَنِصْفَهُ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ لَيُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا لاَ يُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ فَلَمَّا مَاتَ الرَّجُلُ فَعَلُوا مَا أَمَرَهُمْ فَأَمَرَ اللَّهُ الْبَرَّ فَجَمَعَ مَا فِيهِ وَأَمَرَ الْبَحْرَ فَجَمَعَ مَا فِيهِ ثُمَّ قَالَ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ يَا رَبِّ وَأَنْتَ أَعْلَمُ . فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ " .
Ebû Hureyre (r.a.) ragihand ku Resûlê Allah ﷺ wiha ferman kir:
"Mêrekî ku qet karekî baş nekiribû, dema mirina xwe nêzîk bû ji malbata xwe re got: 'Gava ez bimrim, laşê min bişewitînin, nîvê xweliya wê li bejahiyê û nîvê din jî li deryayê belav bikin. Sond be bi Allah, eger Allah bikaribe min bigire, dê bi wisa azabekê ezab bike ku tu kesî ji aleman pê nayê ezabkirin.' Gava ew mêr mir, wan jî wekî ku wî emir kiribû tevlî hev kirin. Paşê Allah emir da bejahiyê û wê tiştên tê de kom kirin, û emir da deryayê û wê jî tiştên tê de kom kirin. Dûv re Allah jê pirsî: 'Te çima ev yek kir?' Wî bersiv da: 'Ji tirsa Te ya dilê min, ey Rebê min! Tu herî zana yî.' Li ser vê yekê Allah ew efû kir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Allah ji zilamê ku ji tirsa Wî xwest laşê wî belav bikin, efû kir.
Tiştên ku piştî şewitandina laş dimînin.
Rêzgirtin û tirs ji Allah ku mirov dikin hukma Wî bi ciddî bigire.
Zanyarên klasîk rave dikin ku zilam hêza Allah qebûl dikir, lê ji ber tirsa xwe ya mezin û zanîna xwe ya kêm difikirî ku belavkirina bermahiyên wî dikare wî ji vejînê biparêze. Allah wî bi tevahî dîsa kom kir û ji ber tirsa wî ya dilsoz û hêviya wî ya rizgarbûna ji cezayê efû kir. Ev rivayet hîn dike ku Allah dikare piştî mirinê mirov vejîne û ku tovbûna dilsoz û baweriya bi rehmeta Wî sedem in ku mirov hêviya efûya Wî bike. Fermana wî ya şewitandin û belavkirina laşê xwe destûrek giştî ji bo şewitandina laşan nîne: rêzikên îslamî yên veşartinê hîn jî derbasdar in.
- Piştî xeletiyekê bi dilsozî vegere cem Allah û hêviya xwe ji efûya Wî qut neke.
- Bila rêzgirtin û tirs ji Allah te ber bi tovbûn û karên baş ve bibe, ne ber bi bêhêvîtiyê.
- Rêzikên îslamî yên veşartinê bi cih bîne û wan li ser bingeha daxwazeke kesane neguherîne.
Ev rivayeta Sahih li kêleka hedîsa hilbijartî di beşa tovbûnê de ye û alîkar e ku rêza bûyerê û wateya efûya Allah were ronîkirin.
Sahih Muslim · #6979 (Sahih)Ev rivayeta Sahih di heman rêza rivayetan de ye û mijara wê temam dike ku Allah bi rehmetê bi bendeyê tobekar re dike.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)Ev rivayeta Sahih teşwîq dike ku mirov ji Allah bitirse û piştî xeletiyekê karên baş bike; ev yek bi dersa tovbûnê û hêviya efûbûnê re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.