Sunan an-Nasa'i, hedîsa 189
Abu Hurairah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Abu Hurayra
- 1Qutaybaji an‑Nasa'i re vegotقُتَيْبَةُ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Sa'id ibn Abu Sa'idسَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ
- 4Abu Hurayraأَبَا هُرَيْرَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ إِنَّ ثُمَامَةَ بْنَ أُثَالٍ الْحَنَفِيَّ انْطَلَقَ إِلَى نَجْلٍ قَرِيبٍ مِنَ الْمَسْجِدِ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى الأَرْضِ وَجْهٌ أَبْغَضَ إِلَىَّ مِنْ وَجْهِكَ فَقَدْ أَصْبَحَ وَجْهُكَ أَحَبَّ الْوُجُوهِ كُلِّهَا إِلَىَّ وَإِنَّ خَيْلَكَ أَخَذَتْنِي وَأَنَا أُرِيدُ الْعُمْرَةَ فَمَاذَا تَرَى فَبَشَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَمِرَ . مُخْتَصِرٌ .
Ebû Hureyre got:
"Sumame bîn Usal el-Henefî çû ser çavkaniyeke avê ya nêzîkî mizgeftê û xusl kir, paşê ket mizgeftê û got: 'Ez şehadet dikim ku ji bilî Allah tu îlah tune ye û ez şehadet dikim ku Muhemmed ﷺ bendê Wî û Resûlê Wî ye. Ey Muhemmed! Bi Allah sond be! Li ser rûyê erdê tu rû tunebû ku ji rûyê te nefrettir bûya, lê niha rûyê te bûye rûyê herî hezkirî li cem min. Siwarên te ez girtim dema ku min dixwest umreyê bikim. Tu çi dibînî?' Resûlullah ﷺ jî mizgînî da wî û ferman da ku umreyê bike." (Riwayeteke kurtkirî)
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Thumamah xwe paqij kir, Îslam qebûl kir û ji wî re hat gotin ku umreyê pêk bîne.
Thumamah ibn Uthal dema ku di rê de bû da ku umreyê pêk bîne, ji aliyê siwarên Pêxember ﷺ ve hat girtin. Piştî ku Îslam qebûl kir, ji Pêxember ﷺ şîret xwest; wî jî ferman da ku umreya xwe pêk bîne.
Şûştineke ayînî ya tevahî ye ku tê de av digihîje tevahiya laş.
Ziyareta pîroz a Mekkeyê ye ku dikare li derveyî rojên diyarkirî yên hecê were kirin.
Zanyar ji vê çîrokê derdixin ku Thumamah piştî misilmanbûnê xwe şuşt û Pêxember ﷺ paşê ferman da ku umreya ku niyeta wê kiribû pêk bîne. Faqîh di derbarê vê yekê de cuda ne ku gelo misilmanekî nû divê gusl bike: mezhebên Henefî û Şafiî bi gelemperî wê wek pêşniyarkirî dibînin, lê mezhebên Malikî û Henbelî wê dema ku kes di rewşa nepaqijiya mezin a ayînî de ye, pêwîst dibînin. Hedîs behsa şûştina Thumamah dike, lê fermaneke giştî ji bo her kesê ku nû misilman dibe nade.
- Kesê ku Îslam qebûl dike dikare gusl bike wek beşek ji derbasbûna xwe bo jiyaneke nû ya baweriyê.
- Ger nizanî çawa erkeke olî, wek umre, pêk bînî, ji kesekî pispor şîret bixwaze.
- Bila guherînek dilsoz di bawerî û helwestê de di danûstandina te bi kesên din re jî de xuya bibe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.