Sunan an-Nasa'i, hedîsa 1966
Umar ibn al-Khattab rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umar ibn al-Khattab hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىِّ ابْنِ سَلُولَ دُعِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا أُعَدِّدُ عَلَيْهِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ " . فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " إِنِّي قَدْ خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ فَلَوْ عَلِمْتُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا " . فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتِ الآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ { وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ .
Umer ibn Xettab got:
"Dema ku Ebdullah ibn Ubey ibn Selûl mir, ji bo nimêja cenazeyê wî bang li Resûlê Allah ﷺ hate kirin. Gava Resûlê Allah ﷺ ji bo nimêjê rabû ser piyan, ez bi lez çûm cem wî û gotim: 'Ya Resûlallah! Ma tu yê ji bo Ibn Ubey nimêjê bikî, halbu ku wî di filan rojê de wiha û wiha gotibû?' Min tiştên ku wî gotibûn yek bi yek jimartin. Resûlê Allah ﷺ bişirî û got: 'Umer, dev ji min berde.' Dema ku min zêde israr kir, wî got: 'Bêguman ji min re hat hilbijartin û min jî hilbijart. Heke min bizanibûya ku heke ez ji heftê caran zêdetir lêborînê bixwazim ew ê were efûkirin, min dê ji wê jî zêdetir bikira.' Paşê Resûlê Allah ﷺ nimêja cenazeyê wî kir û vegeriya. Piştî demeke kurt, du ayetên ji Sûreyê Bera hatin nazilkirin: 'Tu carî ji bo yekî ji wan bimire nimêj neke û li ser gora wî raneweste. Bêguman wan Allah û Resûlê Wî înkar kirin û ew wekî fasiq mirin.' Piştre ez ji wêrekiya xwe ya wê rojê ya li hember Resûlê Allah ﷺ matmayî mam. Allah û Resûlê Wî herî baş dizanin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ berî hatina wehya qedexeyê, ji bo Ibn Ubejj bi dilovanî dua kir.
Dema Abdullah ibn Ubejj ibn Selul mir, Omer ibn el-Xettab ji Pêxember ﷺ pirsî ka çima dixwest ji bo wî dua bike, bi berçavgirtina gotinên wî yên berê. Pêxember ﷺ bersiv da ku mafê hilbijartinê jê re hatibû dayîn û wî dua hilbijartibû. Demeke kurt piştî wê, ayetên sûreta et-Tewbe hatin xwarê ku dua ji bo munafiqên mirî û rawestana li ser gorên wan qedexe dikin.
Nimêja ku misilman ji bo misilmanekî mirî dikin.
Kesek ku di derve de baweriyê nîşan dide, lê di hundirê xwe de wê red dike.
Di vê vegotinê de ev gotin nîşan dide ku Pêxember ﷺ çiqas dixwest ji bo lêborînê dua bike.
Zanyar diyar dikin ku Pêxember ﷺ berî hatina wehya qedexeyê li gorî mafê hilbijartinê yê wê demê tevgeriya. Piştî hatina ayetên sûreta et-Tewbe, kirina nimêja cenazeyê ji bo kesekî ku tê zanîn wek kafir an munafiq miribe qedexe ye. Omer ji bo berjewendiya civaka bawermendan fikar dikir; şaşbûna wî ya paşê nîşana nizmî û rêzgirtina wî ya ji Pêxember ﷺ û wehiyê re ye.
- Di dadkirina mirovan de hişyar be û gotinên olî li ser delîlên zelal ava bike.
- Dema bi alim an rêberekî re diaxivî rêzê bigire, herçend dixwazî fikarekî dilsoz parve bikî.
- Dilovanî bi guhdana rêberiyên zelal ên wehyê re bike yek.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.