Sunan an-Nasa'i, hedîsa 203
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aishah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ سَبْعَ سِنِينَ فَاشْتَكَتْ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنْ هَذَا عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي " .
Aişe (r.a.) wiha ragihand: Ummu Hebîbe bint Cehş heft salan bi îstîhaze (xwînrijandina ne-mehane) nexweş ketibû. Wê ev yek ji Resûlullah ﷺ re şikayet kir û Resûlullah ﷺ ferman da:
"Ev ne mehane ye; lê belê ev xwînrijandineke ji damarekê ye. Loma xwe bişo û paşê nimêj bike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rewşa îstîhadeyê de xwîn ji heyzê tê cûdakirin û jin nimêjê dike.
Xwînrijîna derveyî heyzê ye, ku bi gelemperî ji xwînrijîna rehê çêdibe.
Şûştina tevahî ya merasîmî ya hemû laşê.
Xwînrijîna mehane ku li gorî rêgezên Îslamê wekî heyz tê hesibandin.
Zanyar ji vê derdixin ku îstîhade heman rêgezên heyzê nîne: jin ji ber vê xwînrijînê nimêjê terik nake. Fermana ghuslê di rivayetên li ser vê bûyerê de hatiye gotin; fuqeha nîqaş dikin ka ev şûştin carekê ye an divê dubare bibe. Mezhebên fiqhê rêgezên hûrgulî ji bo cûdakirina heyzê û îstîhadeyê û ji bo paqijkirinê berî nimêjê didin.
- Tenê ji ber xwînrijîna derveyî heyzê nimêjê terik neke; heke guman hebe, şêwirmendiya alimê pispor bistîne.
- Heke xwînrijîn domdar be, rojên ku bi gelemperî heyza te tê de dest pê dike tomar bike, da ku rêgezên pêwendîdar bi baldarî bicîh bînî.
- Di rewşa îstîhadeyê de li şîrovekirinên pêbawer ên derbarê paqijkirin û nimêjê de bigere ku li gorî mezheba ku tu dişopînî bin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.