Sunan an-Nasa'i, hedîsa 204
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي النُّعْمَانُ، وَالأَوْزَاعِيُّ، وَأَبُو مُعَيْدٍ - وَهُوَ حَفْصُ بْنُ غَيْلاَنَ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ امْرَأَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَهِيَ أُخْتُ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَاسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنْ هَذَا عِرْقٌ فَإِذَا أَدْبَرَتِ الْحَيْضَةُ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي وَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاتْرُكِي لَهَا الصَّلاَةَ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ وَتُصَلِّي وَكَانَتْ تَغْتَسِلُ أَحْيَانًا فِي مِرْكَنٍ فِي حُجْرَةِ أُخْتِهَا زَيْنَبَ وَهِيَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَنَّ حُمْرَةَ الدَّمِ لَتَعْلُو الْمَاءَ وَتَخْرُجُ فَتُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَا يَمْنَعُهَا ذَلِكَ مِنَ الصَّلاَةِ .
Rebî‘ bîn Suleyman bîn Daud ji me re ragihand û got: ‘Ebdullah bîn Yûsif ji me re vegot û got: Heysam bîn Humeyd ji me re vegot û got: Nu‘man, Ewza‘î û Ebû Mu‘îd -ku ew Hefs bîn Xeylan e- ji Zührî ji min re ragihandin. Zührî got: ‘Urwa bîn Zubeyr û ‘Emra bint ‘Ebdirrehman ji ‘Aişeyê ji min re ragihandin. ‘Aişe (Xwedê jê razî be) got: Ummu Hebîbe bint Cehş, jina ‘Ebdirrehman bîn ‘Ewf û xwişka Zeyneb bint Cehş, dûçûna xwînê ya ne mehane (îstîhaze) dîtibû. Wê ji Resûlullah ﷺ pirs kir û Resûlullah ﷺ jê re got:
"Ev ne mehane ye, lê ev xwîneke ji damarekê ye. Gava mehane qediya, xwe bişo û nimêj bike; gava dest pê kir jî, ji ber wê nimêjê terk bike." ‘Aişe got: Ew ji bo her nimêjekê xwe dişuşt û nimêj dikir. Carinan dema ku li cem Resûlullah ﷺ bû, di leğenekê de di odeya xwişka xwe Zeyneb de xwe dişuşt, heta ku sorahiya xwînê li ser avê belav dibû. Paşê derdiket û ligel Resûlullah ﷺ nimêj dikir. Ev yek wê ji nimêjkirinê asteng nedikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îstîhaza ne heyza ye: piştî bidawîbûna heyzê, jinê namêjê ji nû ve dest pê dike.
Umm Habîba bint Cahş xwînrêjiyeke dirêj dirêj kir û ji Pêxember ﷺ pirsî ku biryarekê bide.
Xwînrêjî ye li derveyî heyza mehane, ku di vê vegotinê de bi rehê xwînê ve tê girêdan.
Şûştineke ayînî ya tevahî ye ku av digihîje tevahiya laşê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku heyz û îstîhaza tiştên cuda ne: di dema heyzê de jin namêjê nake, lê piştî bidawîbûna wê gusl dike û namêjê dike, her çend îstîhaza bidome. Di vegotinê de tê gotin ku Umm Habîba berî her namêjê gusl dikir; fîqehzan vê pratîkê ligel vegotinên din ên derbarê rêzikên îstîhazayê de dinirxînin. Mezhebên fîqhê di hûrguliyên şûştin û paqijkirinê de ji hev cuda ne, lê xwîna heyzê ji xwînrêjiya derveyî heyzê cuda dibînin.
- Di dema xwînrêjiya dirêj de heyza mehane ji xwînrêjiya derveyî wê cuda bike; heke ne zelal be, ji zanyarekî pispor şîretê bixwaze.
- Piştî bidawîbûna heyzê gusl bike û namêjê ji nû ve dest pê bike, her çend îstîhaza bidome.
- Gotina ku Umm Habîba berî her namêjê gusl dikir, pratîka wê vedibêje; ji zanyarekî bipirse ka mezheba te kîjan rêzikên paqijkirinê diyar dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.