Sunan an-Nasa'i, hedîsa 230
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، قَالَ تَمَارَيْنَا فِي الْغُسْلِ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ جَابِرٌ يَكْفِي مِنَ الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ صَاعٌ مِنْ مَاءٍ . قُلْنَا مَا يَكْفِي صَاعٌ وَلاَ صَاعَانِ . قَالَ جَابِرٌ قَدْ كَانَ يَكْفِي مَنْ كَانَ خَيْرًا مِنْكُمْ وَأَكْثَرَ شَعْرًا .
Ebû Ca‘fer got:
"Em li cem Cabirê kurê ‘Ebdullah di derbarê xuslê de nîqaş dikirin. Hingê Cabir got: 'Ji bo xusla cenabetiyê sa‘ek av bes e.' Me got: 'Sa‘ek an jî du sa‘ çawa bes in?' Cabir got: 'Ew ji kesê ku ji we çêtir bû û porê wî zêdetir bû re bes bû.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ji bo ghusla ji ber janābah, yek sā‘ av têr e.
Şûştina tevahî ya ayînî ku di hin rewşan de pêwîst e.
Rewşa nepakiya ayînî piştî têkiliya zayendî an derketina meniyê, ku ji bo wê ghusl pêwîst e.
Pîvaneke kevneşopî ya qebareyê ji bo genim û şilavan.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku ghusl bi hindik avê jî derbasdar e, heke av bigihîje tevahiya laş. Sā‘-a ku hatiye gotin mînakek ji pratîka Pêxember ﷺ e, ne sînorê herî zêde yê sabît: mîqdara pêwîst bi kes û rewşê ve girêdayî ye. Veguhastin herwiha hîn dike ku bikaranîna avê ya zêdetir bi xwe şûştinê baştir nake; divê ji xerckirina bêwate were dûrketin.
- Di dema ghuslê de ji ya ku ji bo baş şûştina tevahiya laş pêwîst e, zêdetir av bi kar neyne.
- Bawer be ku av digihîje hemû beşên ku divê bên şûştin; teserûfkirinê divê derbasdariya şûştinê nexe xeterê.
- Mîqdara avê li gorî rewşan biguherîne û ji xerckirina bêwate dûr bikeve.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.