Sunan an-Nasa'i, hedîsa 312
Abdur-Rahman ibn Abza rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Bavê wî, Abza
- 1Muhammad ibn Bashsharji an‑Nasa'i re vegotمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ
- 2Muhammadمُحَمَّدٌ
- 3Shu'baشُعْبَةُ
- 4Salamaسَلَمَةَ
- 5Dharrذَرٍّ
- 6Ibn Abd ar‑Rahman ibn Abzaابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى
- 7Bavê wî, Abzaأَبِيهِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى عُمَرَ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ . قَالَ عُمَرُ لاَ تُصَلِّ . فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدِ الْمَاءَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَصَلَّيْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ " . فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ - وَسَلَمَةُ شَكَّ لاَ يَدْرِي فِيهِ الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ - فَقَالَ عُمَرُ نُوَلِّيكَ مَا تَوَلَّيْتَ .
Îbn Ebdur-Rehman bîn Ebza ji bavê xwe ragihand ku mêrekî hat cem Umer û got:
"Min cenabetî girtiye lê av nedît." Umer got: "Nimêj neke." Lê Ammar bîn Yasir got: "Ey Emîrê Bawermendan! Ma nayê bîra te dema ez û tu di seferekê de bûn û me her duyan cenabetî girtibû û av nedîtibû? Te nimêj nekir, lê min xwe li axê kaş kir û nimêj kir. Paşê em hatin cem Pêxember ﷺ û ev yek jê re gotin, wî jî ferman kir: 'Bes bû ku tu wiha bikira.' Paşê Pêxember ﷺ destên xwe li erdê da, pif kir nav wan û pê rûyê xwe û destên xwe mesh kir." Selame (yek ji rawiyan) di vê yekê de şik kir û nizanibû ka heta enîşkan bû an tenê heta kefa destan bû. Umer jî got: "Em te berpirsiyar dihêlin bi wê barê ku te hilgirtiye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema av tune, teyemmum ji bo nimêja piştî cünüblûkê têrê dike.
Zilamek ji Omer pirsî ku piştî ketina rewşa cünüblûkê û nebîna avê divê çi bike. Ammar bîra Omer anî bûyerêke berê ku herdu bi Pêxember ﷺ re dîtibûn.
Rewşa nepakiya mezin a ayînî ye ku bi gelemperî hewceyî şûştina tevahiya laşê ye.
Paqqijkirina ayînî bi ax an toza paqij e, dema ku av tune be an neyê bikaranîn.
Sernavê serokê misilmanan e; Ammar bi vî sernavî bangî Omer dike.
Zanyar ji vê rîwayetê derdixin ku teyemmum dikare şûştina ayînî bigire dema ku kesek di rewşa cünüblûkê de avê nabîne. Pêxember ﷺ xwekirina dirêj a Ammar di nav tozê de wekî nehewce red kir û nîşan da ku têra xwe ye ku meriv destên xwe li axê bixe û dû re rû û destên xwe bimalê. Veguhêzer ne piştrast e gelo malîna destan heta enîşkan digihîşt an tenê palên destan digirt; ji ber vê yekê, hûrguliyên rast ên malînê di fiqhê de tên nîqaşkirin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunî dema av tunebe teyemmumê qebûl dikin, herçend di hin şertan û asta malînê de cûda dibin.
- Heke piştî cünüblûkê avê nabînî, teyemmum bike û nimêjê nehêle.
- Karên ku ji bo teyemmumê hatine destnîşankirin fêr bibe û tenê li gorî şiroveya Pêxember ﷺ tevbigere.
- Heke di derbarê şertên teyemmumê de dudilî hebe, ji zanyarekî pêbawer şîreta pratîkî bixwaze.
Ev rîwayet jî bîranîna Ammar ibn Yasir a derbarê teyemmumê vediguhêze û alîkarî dike ku pratîka Pêxember ﷺ di vê rewşê de were berawirdkirin.
Sunan an-Nasa'i · #314 (Sahih)Ev rîwayeta sahih a ji heman pirtûkê derbarê rêzikên paqijkirina ayînî agahiyên zêde dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.