Sunan an-Nasa'i, hedîsa 320
Ammar ibn Yasir rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ammar ibn Yasir hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَوَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا " . وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الأَرْضِ ضَرْبَةً فَمَسَحَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَضَهُمَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى كَفَّيْهِ وَوَجْهِهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَوَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ .
Şeqîq got:
"Ez bi Ebdullah û Ebû Mûsa re rûniştibûm, Ebû Mûsa got: 'Te guh nedaye gotina Emmar ji Umer re? Wî got: Resûlullah ﷺ ez ji bo karekî şandim, min cenabetî girt lê min av nedît, lewma ez li ser erdê xwe gêr kirim. Paşê ez hatim cem Pêxember ﷺ û min ev yek jê re vegot. Wî ferman kir: "Bi tenê ev yek ji te re bes bû." Û wî destên xwe li erdê xist, paşê kefên destên xwe mêj kirin, dûv re wan hejandin da ku tozê jê bavêjin. Paşê wî bi destê çepê li ser yê rastê û bi yê rastê li ser yê çepê, li ser kefên destan û rûyê xwe mêj kir.' Ebdullah got: 'Te nedît ku Umer bi gotina Emmar qayil nebû?'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema av tune, tê tehemûmê li gorî awayê destnîşankirî bike.
Ammar got ku dema di rêwîtiyekê de di rewşa nepakiya mezin a ayînî de bû, av nedît û ji ber vê yekê xwe li ser axê gerand. Paşê Pêxember ﷺ wî hînî awayê rast ê tehemûmê kir.
Rewşa nepakiya mezin a ayînî ku bi gelemperî guslê tevahî pêwîst dike.
PaQijbûna ayînî bi axa paqij dema av tune be an neyê bikaranîn.
Rûyê erdê an axa paqij ku ji bo tehemûmê tê bikaranîn.
Zanyar ji vê derdixin ku tehemûm dema kesek nikare av bibîne, tewra piştî nepakiya mezin a ayînî jî, şûna derbasdar e. Pêxember ﷺ kiryara berfireh a Ammar rast kir û nîşan da ku kiryareke sînordar bes e. Mezhebên fiqhê di hin hûrguliyan de cuda ne, wekî çend caran destan li axê bixin û heta ku milan bimirin; lê tehemûm wekî paqijkirinê qebûl dikin dema şertên derbasdar bên bicihanîn. Ev axaftin herwiha nîşan dide ku Sahabî bi hev re delîlan nîqaş dikirin û ku Omer tenê bi bîranîna Ammar ne qane bû.
- Heke nikarî av bibînî, li gorî rêberiyên pêbawer tehemûmê bike, ne ku xwe bi axê bipêçî.
- Berî ku di rewşeke bêav de bimînî, şert û gavên tehemûmê hîn bibe.
- Cudahiyan bi rêz nîqaş bike û li delîl û şirovekirina zanyarên pispor bigere.
Ev rivayeta sahih mijara hemanê digire û dike ku rêberiyên paqijkirina bê av di çarçoveyekê de bêne fêmkirin.
Sunan an-Nasa'i · #319 (Sahih)Ev rivayeta sahih jî derbarê vegotina Ammar û awayê hînkirina tehemûmê de ye.
Sunan an-Nasa'i · #321 (Sahih)Ev rivayeta sahih tehemûmê wekî rêyekê dema av tune be vedibêje.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.