Kitêba Zewacê · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3339

Sahl ibn Sa'd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Kitêba Zewacê
سنن النسائي
Kê ew vegot?

Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Qutaybaji an‑Nasa'i re vegotقُتَيْبَةُ
  2. 2Ya'qubيَعْقُوبُ
  3. 3Abu Hazimأَبِي حَازِمٍ
  4. 4Sahl ibn Sa'dسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ
  5. 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لأَهَبَ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي - قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ - فَلَهَا نِصْفُهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ عَدَّدَهَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏

Werger

Quteybe ji me re ragihand û got: Yeqûb ji me re hedîs vegot, ew ji Ebû Hazim, ew jî ji Sehl bîn Se'd (r.a.) ragihand ku jinekê hat cem Resûlullah ﷺ û got:

"Ey Resûlullah! Ez hatime da ku xwe bidim te (ji bo zewacê)." Resûlullah ﷺ li wê mêze kir, çavên xwe li seranserê wê gerandin û paşê serê xwe xwar kir. Gava jinê dît ku wî di derbarê wê de ti biryar nedaye, rûnişt. Paşê zilamekî ji hevalên wî rabû û got: "Ey Resûlullah! Eger hewcedariya te bi wê tune be, wê bide min." Wî pirsî: "Gelo tiştekî te heye?" Wî got: "Na, bi Xwedê, min tiştek nedît." Wî ferman da: "Li ber xwe bigere, her çend gustîlekî hesinî be jî." Ew çû û vegeriya û got: "Na, bi Xwedê ey Resûlullah! Gustîlekî hesinî jî tune ye, lê ev îzara min e (cilê jêrîn)." Sehl dibêje: Rîdaya (cilê jorîn) wî tune bû. Zilam got: "Bila nîvê wê yê wê be." Resûlullah ﷺ ferman da: "Tu ê bi îzara xwe çi bikî? Eger tu li xwe bikî, ti parçeyek ji wê nagihîje wê, û eger ew li xwe bike, ti parçeyek ji wê nagihîje te." Zilam demek dirêj rûnişt, paşê rabû û dest bi çûnê kir. Resûlullah ﷺ dît ku ew diçe, ferman da ku were gazîkirin. Gava hat, wî pirsî: "Ji Qur'anê çi li ba te ye?" Wî got: "Sûreya filan û sûreya filan li ba min e," û wan jimart. Wî pirsî: "Ma tu dikarî wan ji ber dilê xwe bixwînî?" Wî got: "Erê." Wî ferman da: "Min ew bi ya ku ji Qur'anê li ba te ye, da te (zewicand)."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Diyariyek zewacê ya sade dikare ji zanîna Quranê pêk were.

Wateya peyvên dijwar
mehr

Diyariya zewacê ya ku zava divê bide bûkê.

parçe ji bo bejnê

Cilê ku beşa jêrîn a laşê digire; zilam cilê serê laşê xwe tunebû.

ji ber

Bêyî ku mirov li nivîsê binêre, ji bîrê xwe bixwîne.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku mehr divê biqîmet be, lê ne hewce ye mezin an biha be: heta zengilek hesin jî wekî mînak hatiye gotin. Zilam nîvê parça ku li ser bejnê xwe hebû pêşniyar kir, lê Pêxember ﷺ destnîşan kir ku ew ji bo herduyan ne dê bibe cilê ku bi kar were. Dema ku derket holê ew tiştekî madî tune, zanîna wî ya Quranê wekî mehr hate pejirandin. Fiqhzanên klasîk nîqaş dikin ku divê ev pêşniyar ji hêla hiqûqî ve çawa were famkirin: wekî xwe mehr, an wekî hînkirina Quranê. Mezhebên fiqhê di hûrgulî û şertan de ji hev cuda ne, lê tekez dikin ku mehr mafekî naskirî yê bûkê ye û razîbûna hevbeş û peymana zewacê ya derbasdar hîn jî pêwîst in.

Dersên ji bo îro
  1. Derbarê mehrê de bi vekirî û rastgo pêyivin, û mîqdar an diyariyekê hilbijêrin ku zava bi rastî dikare wê bide.
  2. Mehr wekî mafê bûkê bibînin û bi zelalî diyar bikin ku ew dê çi bistîne.
  3. Qîmeta zanîna olî bizanin, lê piştrast bibin ku peymanên zewacê ji bo herdu aliyan konkret û têgihiştinbar bin.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.