Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3473
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يَقُولُ سُئِلْتُ عَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، فِي إِمَارَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ فَقُمْتُ مِنْ مَقَامِي إِلَى مَنْزِلِ ابْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ نَعَمْ . سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلاَنُ بْنُ فُلاَنٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ - وَلَمْ يَقُلْ عَمْرٌو أَرَأَيْتَ - الرَّجُلَ مِنَّا يَرَى عَلَى امْرَأَتِهِ فَاحِشَةً إِنْ تَكَلَّمَ فَأَمْرٌ عَظِيمٌ - وَقَالَ عَمْرٌو أَتَى أَمْرًا عَظِيمًا - وَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ . فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَاهُ فَقَالَ إِنَّ الأَمْرَ الَّذِي سَأَلْتُكَ ابْتُلِيتُ بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَؤُلاَءِ الآيَاتِ فِي سُورَةِ النُّورِ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ } حَتَّى بَلَغَ { وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ } فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَوَعَظَهُ وَذَكَّرَهُ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الآخِرَةِ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا كَذَبْتُ . ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَكَاذِبٌ فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا .
Emrû bîn Elî û Muhemmed bîn Mûsenna ji me re ragihandin, her duyan gotin: Yehya bîn Seîd ji me re hedîs vegot, wî got: Ebdulmelik bîn Ebî Suleyman ji me re hedîs vegot, wî got: Min bihîst ku Seîd bîn Cubeyr digot:
"Di dema mîrîtiya Îbn Zubeyr de, ji min hat pirsîn ka gelo divê ew du kesên ku li'an (nifirkirin) kirine ji hev bên veqetandin? Min nizanibû çi bibêjim, lewma ez ji cihê xwe rabûm û çûm mala Îbn Umer û gotim: 'Ey Ebû Ebdur-Rehman! Gelo divê ew du kesên ku li'an kirine ji hev bên veqetandin?' Wî got: 'Erê, Subhanellah! Yekem kesê ku li ser vê yekê pirsî filan kurê filan bû. Wî gotibû: "Ey Resûlê Allah ﷺ, tu çi difikirî eger mêrek ji me jina xwe di kiryareke nepak de bibîne; eger biaxive, ev tiştekî mezin e, lê eger bêdeng bimîne, jî li ser tiştekî wisa mezin bêdeng dimîne." (Emrû ev hevok negot). Resûlê Allah ﷺ bersiv neda wî. Piştî demekê, ew hat cem wî û got: "Ez bi wê mijara ku min ji te pirsîbû imtihan bûm." Hingê Allah Ezze we Celle van ayetan di Sûretu'n-Nûr de nazil kirin: {Û ew ên ku jinên xwe tawanbar dikin...} heta gihîşt {...û ya pêncemîn bila xezeba Allah be li ser wê heger ew (mêr) rastgo be}. Paşê Resûlê Allah ﷺ destpêkê ji mêr kir, şîret lê kir, hişyar kir û jê re got ku cezayê dinyayê ji cezayê axretê siviktir e. Mêr got: "Bi wî Zatê ku te bi heq şandiye sond dixwim, min derew nekiriye." Paşê Resûlê Allah ﷺ berê xwe da jinê, şîret lê kir û hişyar kir. Jinê got: "Bi wî Zatê ku te bi heq şandiye sond dixwim, ew derewkar e." Paşê Resûlê Allah ﷺ dîsa ji mêr dest pê kir; wî çar caran bi Allah sond xwar ku ew rastgo ye, û di ya pêncemîn de got bila nifira Allah be li ser wî heger ew ji derewkaran be. Paşê berê xwe da jinê; wê jî çar caran bi Allah sond xwar ku ew derewkar e, û di ya pêncemîn de got bila xezeba Allah be li ser wê heger ew rastgo be. Piştî vê yekê, Resûlê Allah ﷺ ew ji hev veqetandin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî sondên hevbeş ên li'anê, Pêxember ﷺ zewac ji hev veqetand.
Zilamek pirseke li Pêxember ﷺ pêşkêş kir derbarê mêrê ku jina xwe bi zînayê sûcdar dike, lê şahidên din tune ne. Dema ku paşê ew zilam bixwe ket vê rewşê, ayetên derbarê li'anê de li sureya en-Nûrê hatin nazilkirin.
Pêvajoyeke destnîşankirî ye ku tê de hevjîn di bin sondê de li ser sûcdarkirina zînayê hevdu red dikin, dema şahidên pêwîst tune bin.
Sondên dubare yên herdu hevjînan, bi sondeke taybet a pêncemîn ku tê de lanet an jî hêrsê Xwedê tê xwestin.
Sureya bîst û çaremîn a Quranê ye; ayetên ku pêvajoya li'anê vedibêjin di nav wê de ne.
Zanyarên klasîk ji vê rivayetê derdixin ku li'an li gorî pêvajoya destnîşankirî pêk tê û qezencar pêşî herdu hevjînan şîret û hişyarî dide. Di nivîsê de tê gotin ku Pêxember ﷺ piştî sondên wan ew ji hev veqetand. Mezhebên fiqhê li ser bingeha vê û rivayetên din encamên hiqûqî û awayê rast ê vê veqetandinê nîqaş dikin; li'an pêvajoyeke fermî ye, ne rêyek e ku sûcdariyeke bêyî dadgehê were îspatkirin.
- Li ser bingeha gumanan kesî bi zînayê sûcdar neke; li'an şertên diyarkirî hene û beşek ji pêvajoyeke fermî ya hiqûqî ye.
- Di nakokiyeke giran a zewacê de şîreta pisporê hiqûqa Îslamî bistîne û ji biryarên kesane dûr bikeve.
- Hişyariya derbarê encamên axireta de nîşan dide ku sondxwarina derewîn çiqas giran e.
Ev rivayeta sahih jî li'anê vedibêje û çarçoveya pêvajoyê temam dike.
Sunan an-Nasa'i · #3472 (Sahih)Ev rivayeta sahih behsa hevjînên ku li'anê dikin vedibêje û bi veqetandina di vê rivayetê de têkildar e.
Sunan an-Nasa'i · #3474 (Sahih)Ev rivayeta sahih vegotineke nêzîk derbarê sondeyan û çareserkirina pêvajoya li'anê dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.