Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3969
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ أَبُو الْعَوَّامِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ارْتَدَّتِ الْعَرَبُ فَقَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ الْعَرَبَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلاَةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ " . وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا مِمَّا كَانُوا يُعْطُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَيْهِ . قَالَ عُمَرُ فَلَمَّا رَأَيْتُ رَأْىَ أَبِي بَكْرٍ قَدْ شُرِحَ عَلِمْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Ji me re hate ragihandin ku Enes bin Malik got:
"Dema ku Resûlullah ﷺ wefat kir, ereb ji dîn vegeriyan. Hingê Umer got: 'Ey Ebû Bekir, tu çawa dikarî bi ereban re şer bikî?' Ebû Bekir got: 'Resûlullah ﷺ ferman da û got: Ez hatim emrkirin ku ez bi mirovan re şer bikim heta ku ew şahidiyê bidin ku Lâ ilâhe illallah (Xwedê ji bilî Allah ti îlah tune ye) û ez Resûlê Allah im, nimêjê dadimezrînin û zekatê didin. Sond be bi Allah, eger ew ji min bizmarokekê jî bigirin ku wan berê dida Resûlullah ﷺ, ez ê ji ber wê jî bi wan re şer bikim.' Umer got: 'Gava min dît ku dilê Ebû Bekir ji bo vê yekê fireh bûye, min zanî ku ev heq e.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir piştî wefata Pêxember ﷺ jî parastina zekatê wekî stûnekî farz berdewam kir.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, hin eşîrên Ereb red kirin ku zekatê bidin. Umer ji Ebû Bekir pirsî çima dixwaze li dijî wan şer bike; bersiva Ebû Bekir ew razî kir.
Awayekî alîkariya pereyî ya farz e ku ji kesên mafê wergirtina wê hene re tê dayîn.
Kesê ku Îslamê terk dike.
Heywanekî biçûk; Ebû Bekir vê wekî mînakek ji bo dayîna tewşeya deyndar, her çend biçûk be, bikar anî.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku zekat erkekî bingehîn ê Îslamê ye û bi wefata Pêxember ﷺ betal nabe. Ebû Bekir bi qestî negirtina zekatê wekî mijarekî giran dibînî ku divê desthilata berpirsiyar li ser raweste. Ev gotin destûrek giştî nîne ku kesên takekes bikaribin tundûtûjiyê bikar bînin: tedbîrên wiha di destê desthilata qanûnî de ne û divê li gorî rêgezên hiqûqa Îslamî bên sepandin. Çar mezhebên sunî zekatê wekî farz nas dikin; înkarkirina farzbûna wê ji aliyê hiqûqî ve ji nasînê re cudaye, lê pere nedanê.
- Zekatê di wextê xwe de bide û ji alimêkî pêbawer bipirse ka kîjan erk li ser rewşa te hene.
- Piştî guhertina serkirdayetiyê an şert û mercan jî li ser erkên xwe yên olî bimîne.
- Nakokiyên civakî yên derbarê bawerî û erkên olî de bi zanîn û bi rêya saziyên xwedîdesthilat û qanûnî çareser bike; bi serê xwe dest bi tundûtûjiyê neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.