Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3971
Abu Hurairah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Ziyad ibn Ayyubji an‑Nasa'i re vegotزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ
- 2Muhammad ibn Yazidمُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ
- 3Sufyanسُفْيَانُ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Ubaydullah ibn Abdullah ibn Utbaعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا فَقَدْ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . فَلَمَّا كَانَتِ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ أَتُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كَذَا وَكَذَا . فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ . وَلأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا . فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رُشْدًا . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ سُفْيَانُ فِي الزُّهْرِيِّ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَهُوَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ .
Ebû Hureyre (r.a.) got: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Heta ku mirov nebêjin 'La îlahe îllallah', ez hatim emrkirin ku bi wan re şer bikim. Gava ku vê yekê bibêjin, xwîn û malên xwe ji min parastine, lê tenê bi heqê wê yê şerîetê. Hesabê wan jî li cem Allah e." Dema ku hinek kes ji dîn vegeriyan (di dema Rîddayê de), Omer (r.a.) ji Ebû Bekir (r.a.) re got: "Ma tu yê bi wan re şer bikî, halbu ku te bihîstiye Resûlullah ﷺ wiha dibêje?" Wî bersiv da: "Bi Allah sond be, ez êdî di navbera nimêj û zekatê de cihêtiyê nakim û ez ê bi her kesê ku van herduyan ji hev veqetîne re şer bikim." Em jî pê re şer kirin û me dît ku ev rast e. Ebdurrahman bavê Sufyan got: Sufyan bin Huseyn di riwayeta Zuhriyê de ne ew qas xurt e.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îman jiyan û malê diparêze, lê zeka hîn jî mafekî deyndar dimîne.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, hin komên erebî red kirin ku zeka bidin an jî ji Îslamê derketin. Umer ji Ebu Bekir pirsî ka divê li dijî wan şer bike; Ebu Bekir tekez kir ku nimêj û zeka ji hev nayên veqetandin.
Ji bilî Allahê yekta, tu xwedayekî din tune ku mafê îbadetê hebe.
Parastina can û malê maf û erkên rewa betal nake.
Beşdariya xêrê ya ferz e ku ji kesên mafdar re tê dayîn.
Zanyar diyar dikin ku di vê çarçoveyê de şehadeta îmanê parastinê peyda dike û mirov ji ber îmana xwe ya hundirîn nayên dadkirin: hesabê wan ê dawî li cem Allah e. Gotinên derbarê şerkirina bi mirovan re destûrê nadin kesan ku tundûtûjiyê bikar bînin; pêşîlêgirtina sûc û serhildana çekdarî di destê desthilata xwedî berpirsiyariyê de ye û divê li gorî rêzikên diyarkirî were kirin. Biryara Ebu Bekir nîşan dide ku zeka erkeke mecbûrî ye û mirov nikare wê bi dilê xwe ji nimêjê veqetîne. Mezhebên hiqûqî yên sunî mecbûriya zekê qebûl dikin û encamên înkarkirin an redkirina dayîna wê cuda cuda dinirxînin.
- Zekê di wextê xwe de bide û wê wek erkekê mecbûrî bibîne, ne wek bexşeyeke dilxwazî.
- Can û malê kesên din biparêze û sepandina qanûnê bide destê dezgehên xwedî desthilatê.
- Îmana hundirîn a kesekî dadme; hesabê dawî ya wî li cem Allah e.
Ev rivayeta sahih jî biryara Ebu Bekir piştî wefata Pêxember ﷺ vedibêje û nakokiya derbarê zekê de zelal dike.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Ev rivayeta sahih rewşên ku tê de canê misilmanekî li gor qanûnê nayê parastin behs dike û dike alîkar ku îstîsnaya derbarê mafê deyndar de were fêmkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.