Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4067
Sa'd ibn Abi Waqqas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Asbat
- 1Al‑Qasim ibn Zakariyya ibn Dinarji an‑Nasa'i re vegotالْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ
- 2Ahmad ibn Mufaddalأَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ
- 3Asbatأَسْبَاطُ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَمَّنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلاَّ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ وَامْرَأَتَيْنِ وَقَالَ " اقْتُلُوهُمْ وَإِنْ وَجَدْتُمُوهُمْ مُتَعَلِّقِينَ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ " . عِكْرِمَةُ بْنُ أَبِي جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَطَلٍ وَمِقْيَسُ بْنُ صُبَابَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي السَّرْحِ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَطَلٍ فَأُدْرِكَ وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَاسْتَبَقَ إِلَيْهِ سَعِيدُ بْنُ حُرَيْثٍ وَعَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَسَبَقَ سَعِيدٌ عَمَّارًا - وَكَانَ أَشَبَّ الرَّجُلَيْنِ - فَقَتَلَهُ وَأَمَّا مِقْيَسُ بْنُ صُبَابَةَ فَأَدْرَكَهُ النَّاسُ فِي السُّوقِ فَقَتَلُوهُ وَأَمَّا عِكْرِمَةُ فَرَكِبَ الْبَحْرَ فَأَصَابَتْهُمْ عَاصِفٌ فَقَالَ أَصْحَابُ السَّفِينَةِ أَخْلِصُوا فَإِنَّ آلِهَتَكُمْ لاَ تُغْنِي عَنْكُمْ شَيْئًا هَا هُنَا . فَقَالَ عِكْرِمَةُ وَاللَّهِ لَئِنْ لَمْ يُنَجِّنِي مِنَ الْبَحْرِ إِلاَّ الإِخْلاَصُ لاَ يُنَجِّينِي فِي الْبَرِّ غَيْرُهُ اللَّهُمَّ إِنَّ لَكَ عَلَىَّ عَهْدًا إِنْ أَنْتَ عَافَيْتَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ أَنْ آتِيَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَضَعَ يَدِي فِي يَدِهِ فَلأَجِدَنَّهُ عَفُوًّا كَرِيمًا . فَجَاءَ فَأَسْلَمَ وَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي السَّرْحِ فَإِنَّهُ اخْتَبَأَ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَلَمَّا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلَى الْبَيْعَةِ جَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ . قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ " . فَقَالُوا وَمَا يُدْرِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ هَلاَّ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ . قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ أَعْيُنٍ " .
Mus'ab kurê Se'd ji bavê xwe wiha rivayet kiriye: Di roja Fetha Mekeyê de, Resûlullah ﷺ ji xelkê re efûya giştî da, lê çar mêr û du jin jê derxistin. Wî ferman da:
"Wan bikujin, her çend hûn wan bibînin ku bi perdeyên Kabe'yê ve asê mane jî." Ew ev bûn: Ikrîme kurê Ebû Cehl, Ebdullah kurê Xetal, Mîqyas kurê Subabe û Ebdullah kurê Se'd kurê Ebû's-Serh. Ebdullah kurê Xetal dema bi perdeyên Kabe'yê ve asê mabû hat girtin. Se'îd kurê Hureys û Ammar kurê Yasir her du ber bi wî ve bezîn, lê Se'îd ku ji her duyan ciwantir bû, pêşiya Ammar gihîştê û ew kuşt. Mîqyas kurê Subabe jî xelkê di sûkê de girt û kuşt. Ikrîme bi deryayê rêwîtî kir û tofaneke mezin li wan ket. Xwediyên keştiyê gotin: "Bi dilpakî tenê berê xwe bidin Allah, çimkî xwedawendên we li vir tiştekî ji we re nakin." Ikrîme got: "Bi Allah sond be! Eger li deryayê tenê dilpakî min xelas bike, li bejahiyê jî tu tiştek din min xelas nake. Ya Allah! Ez soz didim te, eger tu min ji vê tengasiyê xelas bikî, ez ê herim cem Muhemmed ﷺ û destê xwe bidim destê wî; ez dizanim ku ew efûkar û comerd e." Paşê ew hat û bû Misilman. Ebdullah kurê Se'd kurê Ebû's-Serh li mala Usman kurê Effan veşartibû. Dema Resûlullah ﷺ xelk dawetî bey'etê kir, Usman ew anî û li ber Pêxember ﷺ sekinand û got: "Ya Resûlullah! Bey'eta Ebdullah qebûl bike." Pêxember ﷺ sê caran serê xwe bilind kir û li wî nihêrt û her carê red kir, paşê piştî sê caran bey'eta wî qebûl kir. Dûv re li hevalên xve vegeriya û got: "Ma di nav we de mêrekî aqilmend tunebû ku dema dît min destê xwe ji bey'eta wî kişand, rabûya û wî bikushta?" Wan got: "Ya Resûlullah! Em çi bizanin ka di dilê te de çi ye? Çima te bi çavên xwe îşaret nedida me?" Wî got: "Ne şayan e ku çavên Pêxemberekî xapîner bin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema dagirkerî û pevçûnê de divê dadperwerî, efû û rastgotî bên parastin.
Bûyer di dema dagirkirina Mekkeyê de pêk tê. Nivîsê dibêje ku Pêxember ﷺ ji mirovan re efû da, ji bilî çar mêr û du jinan.
Sondeke giştî ku mirov nayên cezakirin an êrîşkirin.
Sondeke bi rûmet ji bo bindestî û dilsozî.
Nîşaneyeke veşartî ya bi çavê ku yên din ber bi tundûtûjiyê ve teşwîq dike.
Zanyar ji beşa dawî derdixin ku pêxember bi eşkere û rastî tev digere û ji bo pêkanîna tundûtûjiyê nîşaneyên veşartî nade. Çîroka Ikrime tobe û hêviya lêborînê destnîşan dike; qebûlkirina vegera wî bo Îslamê nîşana dilnermî û kerema Pêxember ﷺ ye. Îstîsnayên hatine behskirin girêdayî çarçoveya dîrokî û hiqûqî ya dagirkeriyê ne û mafê tundûtûjiyê bi serê xwe nade kesan.
- Raporên dîrokî wek destûra kesane ya cezakirinê an tundûtûjiyê negire; ev mijar tenê di destê dadgeha desthilatdar de ne.
- Rast û eşkere bin: bi tevger an mebestên veşartî, yên din di nihênî de ber bi tiştekî ve neajotin.
- Ji bo tobeya dilsoz cih bihêlin û bi kesên ku vedigerin re bi rûmet û dilovanî tev bigerin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.