Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4853
Amr ibn Hazm rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Amr ibn Mansurji an‑Nasa'i re vegotعَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ
- 2Al‑Hakam ibn Musaالْحَكَمُ بْنُ مُوسَى
- 3Yahya ibn Hamzaيَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ
- 4Sulayman ibn Dawudسُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ
- 5Az‑Zuhriالزُّهْرِيُّ
- 6Abu Bakr ibn Muhammad ibn Amr ibn Hazmأَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ
- 7Bavê wî, Muhammadأَبِيهِ
- 8Bapîrê wîجَدِّهِ
- 9Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ كِتَابًا فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَتْ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهَا " مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ قَيْلِ ذِي رُعَيْنٍ وَمُعَافِرَ وَهَمْدَانَ أَمَّا بَعْدُ " . وَكَانَ فِي كِتَابِهِ " أَنَّ مَنِ اعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلاً عَنْ بَيِّنَةٍ فَإِنَّهُ قَوَدٌ إِلاَّ أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ وَأَنَّ فِي النَّفْسِ الدِّيَةُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ وَفِي اللِّسَانِ الدِّيَةُ وَفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الْبَيْضَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الذَّكَرِ الدِّيَةُ وَفِي الصُّلْبِ الدِّيَةُ وَفِي الْعَيْنَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشَرَةَ مِنَ الإِبِلِ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِنْ أَصَابِعِ الْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَأَنَّ الرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍ " . خَالَفَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ .
Ebû Bekr kurê Mihemed kurê Emr kurê Hezm, ji bavê xwe, ji kalikê xwe ragihandiye ku: Resûlullah ﷺ nameyek ji xelkê Yemenê re nivîsî û tê de ferz, sunnet û diyet (xelata xwînê) hebûn. Wî ev name bi Emr kurê Hezm re şand û ew li ser xelkê Yemenê hat xwendin. Nivîsa wê wiha bû:
"Ji Mihemed Pêxember ﷺ ji Şurehbîl kurê Ebd Kulal, Nu'eym kurê Ebd Kulal, Haris kurê Ebd Kulal, Qeylê Zî Ru'eYN, Mu'afir û Hemdan re. Piştî vê:" Û di nameya wî de wiha hebû: "Kî bawermendekî bi delîlek eşkere bikuje, divê ew jî were kuştin, heya ku mîrasgirên qurban razî nebin û efû nekin. Ji bo can, diyet sed deve ne. Ji bo pozê, eger bi temamî were jêkirin, diyet lazim e; ji bo ziman, diyet lazim e; ji bo lêvan, diyet lazim e; ji bo gunikan, diyet lazim e; ji bo endamê nêr, diyet lazim e; ji bo piştê, diyet lazim e; ji bo her du çavan, diyet lazim e; ji bo lingekî, nîvê diyetê lazim e; ji bo birîna ku digihîje mejî, sêyeka diyetê lazim e; ji bo birîna kûr a laş, sêyeka diyetê lazim e; ji bo şikestina hestî, pazdeh deve lazim in; ji bo her tiliyek ji tilên dest û lingan, deh deve lazim in; ji bo diranekî, pênc deve lazim in; ji bo birîna ku hestî derdixe holê, pênc deve lazim in. Mêr ji ber kuştina jinê tê kuştin. Û li ser xwediyên zêr hezar dînar hene." Mihemed kurê Bekkar kurê Bilal dijberî vê kiriye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Name dişîne ya tolhildanê bi delîlan ve girêdide û dravên diyarkirî yên xwînê ji bo birîndaran vedibêje.
Tolhildana qanûnî ji bo sûcekî, ku li gorî qaîdeyên diyarkirî tê sepandin, ne bi biryara kesane.
Tezmînata pereyî ya ku li gorî hiqûqa Îslamî dikare ji bo kuştin an zirara laşî pêwîst be.
Birînekî serê ku hestî eşkere dike.
Hiqûqnas di çarçoveya giştî ya delîlên derbarê diyayê û qaîdeyên qisasê de nirxên ku ji bo birîndaran hatine gotin nîqaş dikin; ev zincîra lawaz bi serê xwe bingehek ji bo biryareke mecbûrî nîne. Çar mezhebên Sunnî tolhildanê wekî mijareke dadweriya desthilatdar dibînin ku delîl û mafên xizmên mirî divê bên parastin; ew destûra tolhildana kesane nîne. Gotina ku waris dikarin bibexşînin, bi rola wan a pejirandî di mafê tolhildanê de li hev tê, herçend mezheban di awayê sepandina wê de cudahî hene.
- Tu carî bi xwe tolhildanê neke: tundiya giran ragihîne desthilatdarên berpirsiyar û bihêle ku delîl bi baldarî bên nirxandin.
- Bixweşîne ku xizmên mirî mafên xwe hene, lê efûkirin an lihevkirin divê bi baldarî û bê zorlêkirin pêk were.
- Nirxên dravî û qaîdeyên birîndaran wekî şîreta hiqûqî ya serbixwe negire; ji pispor bixwaze ku doktrîna hiqûqî ya derbasdar û şertan binirxîne.
Ev hedîsa Sahih diyar dike kengê dikare bi qanûnê jiyanek were standin û bingeheke bihêz ji bo sepandina bi baldarî ya tolhildanê peyda dike.
Sahih al-Bukhari · #6740 (Sahih)Ev veguhastina Sahih di doza kuştinê de parvekirina mafê tolhildanê vedikole.
40 Hadith van an-Nawawi · #33 (Sahih)Ev hedîsa Sahih hişyar dike ku dadger di nakokiyan de tenê xwe dispêre îdiayeke bêdelîl neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.