Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4879
Safwan ibn Umayyah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Hanbalji an‑Nasa'i re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ
- 2Bavê wî, Ahmadأَبِي
- 3Muhammad ibn Ja'farمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ
- 4Sa'idسَعِيدٌ
- 5Qatadaقَتَادَةَ
- 6Ataعَطَاءٍ
- 7Tariq ibn Muraqqa'طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ
- 8Safwan ibn Umayyaصَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ
- 9Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ بُرْدَةً فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ . قَالَ " فَلَوْلاَ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ يَا أَبَا وَهْبٍ " . فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Ebdullah kurê Ehmed kurê Mihemed kurê Henbel ji min re ragihand û got: Bavê min ji me re ragihand û got: Mihemed kurê Cefer ji me re ragihand û got: Seîd ji me re ragihand, ji Qetade, ji Eta, ji Tarik kurê Mureqqa', ji Sefwan kurê Umeiyye ku wî got: Mêrekî çaketeke dizîbû û ew anîn cem Pêxember ﷺ. Pêxember ﷺ ferman da ku destê wî were jêkirin. Sefwan got:
"Ey Resûlê Allah! Min ew efû kir." Pêxember ﷺ frmo: "Ey Ebû Wehb! Çima te ev yek berî ku tu wî bînî cem min nekir?" Paşê Resûlê Allah ﷺ destê wî mêrî jê kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dizînek hati ragihandin, li gorî qanûnê ji aliyê dadwer ve tê darizandin.
Zilamekî xencekê ji Safwan ibn Umayyah dizî. Safwan ew bir ber Pêxember ﷺ û paşê dixwest wî bibexşîne, lê doz berê gihîştibû desthilata dadwerî ya berpirsiyar.
Xencek an cilê jorîn ê ku li ser laş tê lixwekirin.
Di sînorên ku qanûna îslamî destûrê dide de, dev ji daxwazekê an ceza yeke kesane berdan.
Cezaya hududê ya diyarkirî ji bo diziyê ye; tenê dadwerekî berpirsiyar dikare wê biryar bide û wê pêk bîne, piştî ku hemû şert bên bicihanîn.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku kesê zirar dîtî dikare berî ku dozê bibe cem dadwer, dizî bibexşîne. Gava doz gihîşt desthilata dadwerî û delîl hatin piştrastkirin, mafê bexşandina kesane ya cezaya hadd êdî namîne. Çar mezhebên sunnî tekez dikin ku ev ceza tenê ji aliyê desthilateke berpirsiyar ve û piştî bicihanîna şertên hişk tê pêkanîn; kesên sivîl qet nabê wê bi xwe pêk bînin. Ev çîrok herwiha tekez dike ku piştî ku doz bi fermî hatiye pêşkêşkirin, divê edalet bi navbeynîkirina neguncaw neyê guhertin.
- Nakokiyên li ser milkê di wextê xwe de û bi dadperwerî çareser bike, berî ku bigihîjin cem dadwerekî berpirsiyar.
- Pêkanîna ceza tenê bihêle ji destê saziyên dadwerî yên berpirsiyar û qet xwe dadgerê xwe nebe.
- Rehmetê bi dadperweriyê re tevlihev bike û rêbazên diyarkirî bi rêz bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.